ویرگول
ورودثبت نام
غوغا
غوغاخواندن داستان «اتاق مصاحبه» را از دست ندید!
غوغا
غوغا
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

قسمت اول - اتاق مصاحبه


دوست دارم باز هم بنویسم.یعنی بیشتر حرف بزنم.آنقدر حرف‌‌هایم روی هم تلنبار شده‌اند که نمی‌دانم این راه کافی خواهد بود یا نه.می‌خواهم از گلایه‌ها و خستگی‌هایم حرف بزنم.در آستانه ۲۴ سالگی حس‌های متناقضی دارم.هم بسیار کوچکم و هم بسیار پیر.

مانند داستان‌های قدیمی می‌خواهم از ۲۱ سالگی تعریف کردن را آغاز کنم.درست است که قلم برایم حس دیگری دارد اما اینجا نوشته‌ها و افکار شخصی‌ام را برایتان بازگو می‌کنم.

نقطه شروع یک روز بهاری بود.شاید در اردیبهشت ماه که برای مصاحبه کاری به شرکتی دعوت شدم.در خیابان منتظر تماس بودم تا به مکان مصاحبه بروم.آدرس را گرفتم و با دلهره راهی شدم.تمام راه به حرف‌هایی که باید میزدم فکر می‌کردم و سوالاتی که در انتظارم بود.

به یک آپارتمان ساده نبش اتوبان رسیدم و پیاده شدم.در را زدم و وارد ساختمان شدم.قلبم تند میزد و در آینه آسانسور به خودم نگاه می‌کردم.بعد از گذشت ۳ سال به یاد ندارم که اولین چیزی که بعد از ورود دیدم چه بود اما نقطه عطف آن روز را خوب به خاطر دارم.

در اتاق مصاحبه باز شد و من در ۲۱ سالگی برای اولین بار عاشق شدم.شاید فکر کنید عشق در نگاه اول وجود ندارد اما آن روز ساعت ۴ بعد از ظهر عشق برایم در لحظه‌ای عینیت پیدا کرد.

هنوز هم رنگ پیراهن و نحوه ایستادنش را به خاطر دارم.به دیواری تکیه زده بود و داشت به اتوبان نگاه می‌کرد.پیراهنی سرمه‌ای به تن داشت و وقتی در باز شد و نگاه‌هایمان به هم تلاقی پیدا کرد در آن لحظه فکر کردم آیا چیزی که دارم می‌بینم واقعی است؟مگر می‌شود؟

من را کامل زیر نظر گرفت و از بالا تا پایین مرا برانداز کرد.شروع به صحبت کردیم که دختری وارد اتاق شد.رفتاری صمیمی با هم داشتند که بلافاصله نظرم را جلب کرد.در حین مصاحبه نمی‌توانستم بشنوم چون حواسم پرت انگشتر طلای ساده‌ای بود که در دست چپ دختر بود.در ذهنم با خودم آرزو می کردم و امیدوار بودم که زن و شوهر نباشند.اما هر چه بیشتر سعی می‌کردم متمرکز شوم دختر با رفتار‌های زیرکانه خودش را به آن مرد یا پسر ارتباط میداد.

وقتی داشتم از در بیرون می‌رفتم با خودم آرزو می‌کردم این آخرین دیدار ما نباشد.نمی‌دانم بگویم خوشبختانه یا متاسفانه اما آخرین دیدار ما به آن اتاق کوچک مصاحبه ختم نشد.

خیلی خوب به خاطر دارم که حتی با مشاورم در مورد آن دیدار کوتاه صحبت کردم و از او برایش گفتم.مشاورم همیشه برایم آرزوی خیر می‌کند و آن روز هم گفت:«امیدوارم اگر برای تو خیر است پیش بیاید.»
و من در دلم از خدا می‌خواستم این همان خیر من باشد و برای من باشد...

ادامه دارد...



خاطراتدلنوشتهعشقداستان
۱
۲
غوغا
غوغا
خواندن داستان «اتاق مصاحبه» را از دست ندید!
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید