تکرار - عدم ثبات

اینکه به تازگی حس میکنم جهانی که توش زندگی میکنیم، پر از تکرار هست واقعا اذیتم میکنه

قبلا که این حس سمتم نمیومد، حسم به کارهایی که میکردم خیلی جالب تر بود، حس میکردم اومدم به این دنیا که کارای جدیدی انجام بدم، کارهایی رو انجام بدم که اگه وجود نداشتم کسی نبود که انجام بده.

حسی که به آدما داشتم هم خیلی جالب تر بود. حس میکردم برای خیلی از آدما، چیزی که هستم قرار نیست هیچوقت براشون تکرار بشه و همینطور برعکس، خودم هم قرار نیست که چیزی رو جایگزین کنم

ولی متاسفانه این اولین بار نیست که یکی تو دنیا خانوادشو اینقدر دوست داره، فلان قدر به فلان' دوستش اهمیت میده، و متاسفانه/خوشبختانه همه این‌ها جایگزین میشن، همون‌طور که اینقدر راحت فکر میکردیم قراره با آدمایی که چند سال پیش برامون اهمیت داشتن تا آخر عمر ارتباط داشته باشیم و الان جایگزین شدن، یه روزی خانوادمونم جایگزین میکنیم (واقعا فکر به این مورد خیلی زجرآوره)

فکر به ثبات این چیزا واقعا قشنگ و بی‌نظیره، ولی تو عدم ثبات اینجور چیزا تکرار تقریبا واضحی میبینم که متاسفانه اجازه نمیده خودمو گول بزنم.

این روزا متاسفانه برای من پر از تکرار هست، هر روز تو یه اتاقم، دارم کلی زور میزنم برای کاری که فکر میکنم آدما قبلا انجام ندادن. دارم یاد میگیرم از آدمایی که برام مهم هستن دفاع کنم، که شاید، فقط شاید تو اشتباهاتم تکرار نبینم. ولی از شما چه پنهون خیلی خسته شدم، در واقع دیگه کسی مثل قبل بهم نمیگه آفرین، نمیگه کاری که تو کردی تو تاریخ این شهر سابقه نداشته. حتی ناراحتی‌هایی که منشاشون این اشتباهات بوده برطرف نمیشن، چون دیگه مهم نیستن، تو خاطراتمون ثبت شدن ولی دیگه در حد یادآوری برای عذرخواهی هم اهمیت ندارن. خلاصه تلاش برای چیزایی که توشون خوب نیستم لازم ولی زجرآوره=))

امیدوارم اوضاع بهتر بگذره، به قول بچه‌ها کمتر پیر بشیم.