
پیش نوشت:
در حوزه کسب و کار بارها این موضوع مطرح شده که تبلیغات هزینه نیست و نوعی سرمایه گذاریست. این موضوع بطور کلی درسته و در صورتی که تبلیغات به درستی انجام بشه و حداکثر اثربخشی ممکن از اون بودجه صورت بگیره، دقیقا حکم سرمایه گذاری برای کسب و کار رو پیدا می کنه. اما این موضوع باعث نمیشه از اثربخشی تبلیغات چشم پوشی کنیم. موضوع این پست، بررسی این نکته در قالب مثالیه که احتمالا شما هم باهاش مواجه بودید …
اصل ماجرا:
نزدیک به یک ماه بود که بریجبوردها و استرابوردهایی با محتوای “فقط یه ایرونی می دونه که …” در قالب تبلیغات انتظاری در سطح شهر تهران و احتمالا چند شهر بزرگ دیگر کشور در حال اکران بود. تقریبا یک هفته پیش بود که رسانه های دیجیتال و شبکه های اجتماعی هم به جعبه ابزار رسانه ای این کمپین اضافه شدن و پای این کمپین به فضای مجازی هم باز شد.
امروز اما با فاز تیزینگ یا بازکردن پیام این تبلیغ مواجه شدم و البته نقدهایی به این کمپین وارد میدونم که در ادامه با هم خواهیم خواند. اما قبلش اجازه بدین دلیل تلاش اسنوا برای اجرای چنین کمپین گسترده و قطعا پرهزینه ای رو هم با هم ذهن خوانی کنیم:
با تشدید تحریم ها و افزایش نرخ دلار و به دنبال اون افزایش قیمت لوازم خانگی خارجی، به میزان زیادی از قدرت خرید مشتریان لوازم خانگی (تغییر و بهبود لوازم خانگی برای خانواده ها و یا تهیه لوازم خانگی برای زوج های جوان و …) کاسته شد و به تدریج محصولات خارجی از سبد خرید عمده مشتریان بالقوه این محصولات خارج شد. در این بین، هرچند محصولات برندهای داخلی هم با افزایش قیمت مواجه بودن، با این حال به سبب تامین و تولید عمده این محصولات در کشور و از طرف دیگر، ترک ایران از سوی برندهای خارجی و یا جهش ناگهانی قیمت محصولاتشون، فرصت مناسبی برای عرض اندام برندهای داخلی شکل گرفت (که البته برای صنعت و تولید کشور و … اتفاق خوبیست). در این بین، شرکت های فعال در این حوزه به تدریج برای کسب سهم ذهنی بیشتر از مشتریان و به دنبال اون، کسب سهم بازار از بازار این حوزه، تبلیغات در این زمینه رو تشدید کردن و این شد که چند ماه گذشته تبلیغات بیشتری از برندهای فعال در این حوزه رو شاهدیم: پاکشوما، هیمالیا، دیپوینت و اخیرا اسنوا و احتمالا به زودی، برندهای دیگر فعال در این حوزه که قصد دارن سهمشان را از این کیک بیشتر کنن و یا لااقل سهم کیک قبلی خود را به واسطه تشدید فعالیت رقبا از دست ندهند.
اما بریم سراغ نقدهای وارده بر این کمپین:
پیشنهاد
برای این که تلقی نقد غیرسازنده پیش نیاد، اجازه بدید این رو هم مطرح کنم که:
اگر من بودم و در میانه راه به کمپین اضافه می شدم و قرار بود عینا همین محتوا و پیام و با همین لحن (طنز و خودمانی) در این کمپین به مخاطب انتقال داده بشه، فاز یک رو کوتاه تر می کردم (دو هفته)، فاز دوی جدیدی رو به کمپین اضافه می کردم و در اون از تصاویر استفاده شده در کمپین استفاده می کردم و با طرح مشکل (با جملات بهتری البته)، مخاطب رو برای ارائه راه حل در فاز بعدی (فاز سوم) آماده تر می کردم و فاز سوم رو به ارائه پاسخ با حفظ هویت کمپین و برند ( بامعرفی محصول و طرح قابلیت و مزیت ویژه یا اگر نه مزیت ویژه – تمرکز بر قابلیتی ویژه) اختصاص می دادم.
و اگر از ابتدای راه به طراحی کمپینی فکر می کردم، تلاش می کردم ضمن برجسته کردن محصول در ذهن مخاطب، بر مزیت های برشمرده در بند ۷ تاکید بیشتری داشته باشم. حتی شاید به عنوان یک ایده اولیه، بعد از تست ایده و اطمینان از این که می تونه تاثیر خوبی رو به همراه داشته باشه، روی مفهومی شبیه این که ” اگر چه محصولات برندهای خارجی مثل قبل در دسترس نیستن، ولی ما هستیم و پشت نیاز شمای مشتری رو خالی نمی کنیم” کار می کردم. البته صرف چنین ادعایی هم کافی نیست و عملکرد تولیدکننده در تایید این وعده و انتقال حس خوب به مشتریان هم ضروری ست.
پی نوشت:
این یادداشت قرار نبوده و نیست زحمات و تلاش های برندهای ایرانی و بطور خاص اسنوا رو زیر سوال ببره. بارها عرض کردم و می کنم که در چنین شرایط دشواری، همین که چرخ صنعت می چرخد و تولیدکننده برای رفع نیاز مشتری تلاش می کند و محصولی (حتما با کیفیت) را در اختیار مشتری می گذارد، جای تحسین دارد. نکته اینجاست که چرخ این صنعت و صنایع دیگر قرار نیست چند ماه بچرخد و بر این اساس، هر تصمیمی خاصه تصمیمات هزینه زا، مستلزم بحث و بررسی بیشتر و کارشناسانه ترند و البته در این بین، کاش آژانس های تبلیغاتی هم از نقش صرفا مجری و رسانه فروشی فاصله گرفته و برای دستیابی به نتیجه بهتر به کمک برندها بیایند.
این یادداشت و سایر یادداشت های مشابه در سایت بازاریابی در خط مقدم
درباره من:
در کنار مجموعه ها هستم تا ضمن جلب توجه بیشترشان به رفتار بازار، رقبا و مشتریان، کمک کنم منابع ارزشمندشان را به نحو اثربخش تری در بخش بازاریابی، تبلیغات و فروش محصولات به کار بگیرند.
حمیدرضا قاضی مقدم
دانش آموخته دکتری بازاریابی | دانشگاه علامه