ویرگول
ورودثبت نام
غزل تمدن ghazal tamadon
غزل تمدن ghazal tamadonآزاد می نویسم
غزل تمدن ghazal tamadon
غزل تمدن ghazal tamadon
خواندن ۳ دقیقه·۵ سال پیش

جدال خواب و بیداری

تنبلی را شکست دادم
تنبلی را شکست دادم


جدال خواب و بیداری

خواب بودم ، یکدفعه توی اتاقم غوغا شد انگار آژیر جنگ زده بودند همزمان ساعت موبایل و ساعت رومیزی شروع به نواختن کردند درست ، راس ساعت پنج صبح !

تو تاریکی به زحمت موبایل و ساعت را خاموش کردم بابت چنین تصمیمی به خودم لعنت فرستادم بالشتم را روی سرم گذاشتم و با خودم گفتم چند دقیقه دیگه بیدار میشوم ولی چند ساعت خوابیدم.

این شد که روز اول نتوانستم برنامه بیدار شدن را اجرا کنم و شکست خوردم ، کل روز جدال عجیبی داشتم عذاب وجدان گرفته بودم ، من باید هر روز راس ساعت پنج صبح بیدار میشدم استاد کلاس های نویسندگی ام شاهین کلانتری گفته بود که بهتر است صبح ها زود بیدار شویم.

یک کتاب هم در این مورد خوانده بودم به اسم باشگاه پنج صبح از رابین شارما کتاب معرکه ای ست حتما آنرا بخوانید در هر صورت ، بیدار شدن پنج صبح و تبدیل کردن آن به یک عادت برای کسی مثل من که هرروز تا لنگ ظهر می خوابد سخت است !

ولی باز کوتاه نیامدم دوبار شب وقت خواب ، ساعتها را کوک کردم اینبار هرکدام را یک گوشه ای از اتاقم قرار دادم ، ساعت رومیزی را بالای کتابخانه گذاشتم و موبایل را روی میز مطالعه و خوابیدم.

ساعت پنج صبح آژیر جنگ دوباره بصدا درآمد این بار وحشتناک تر بود ، کل خانه با صدای زنگ ساعتها ، پر شده بود و من فراموش کرده بودم موبایل و ساعتم را کجا گذاشته ام چند دقیقه در بهت و ناباوری به تاریکی خیره شدم و بزحمت بلند شدم و چراغ را روشن کردم تازه یادم آمد موبایلم روی میز است و ساعت بالای کتابخانه ، همه را خاموش کردم اتاق سکوت مطلق شد، آخی چقدر خوبه !

وسوسه شدم باز جدال خواب و بیداری من شروع شد دوباره دراز کشیدم با خودم گفتم من که کلی تو روز وقت دارم بیخودی به این پنج صبح گیر دادم.

بالشتم را بغل کردم و تصمیم گرفتم پنج دقیقه دیگه بیدار شوم ولی ساعت ده صبح با صدای مادرم بیدار شدم .

چند روز همین جنگ و جدال برقرار بود آتش بس هم در کار نبود روز ها عذاب وجدان سراغم می آمد ، از خودم خجالت می کشیدم و دوباره ویس های استاد را گوش می کردم .

شب چهارم دیگر تصمیم گرفتم که جنگ را ببرم ساعتها را تنظیم کردم و خوابیدم تو طول شب مدام بیدار میشدم و منتظر بودم که ساعت ها به صدا در آیند ، تصمیم داشتم این بار من حمله کنم چند دقیقه مانده به ساعت پنج یکدفعه بیدار شدم به ساعت مچی ام نگاه کردم هنوز دو دقیقه مانده بود بلند شدم اول موبایل را خاموش کردم و بعد رفتم سراغ ساعت رومیزی ، با لبخند پیروزمندانه ای برگشتم لب تخت نشستم.

روی تخت ریتم گرفتم و شروع کردم به رقصیدن از خوشحالی پیروزی نمی دانستم چه کار کنم.

دوباره وسوسه آمد سراغم که بیخیال شوم و بخوابم اما سریع لپ تاپ را روشن کردم و شروع کردم به نوشتن

باید تصمیمات را تبدیل به عات کرد شاید در ابتداء سخت به نظر برسد اما در نهایت وقتی موفق می شویم و متوجه ارزش آن می گردیم .




داستانکنویسندگیخوابموفقیت
۱۴
۱
غزل تمدن ghazal tamadon
غزل تمدن ghazal tamadon
آزاد می نویسم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید