قدم زنان ابرها را
زمین خیس را
از نظر می گذرانم
و به سمت تو میآیم،
دستان ظریفم را ببین
از همان لحظهای که رهایش کردی ، با من هم غریبه شد؛
پیراهنم دیگر آنگونه به تنم نمینشیند،
دیگر هیچ چیز مثل روزی که بودی نیست.
گفته بودی عاشق کبوترهایی،
منِ ساده نمیدانستم عاشق پرواز و رفتنی ...
