
خندهی گلی در خواب، آن سوی باغ
به درون شدیم و شبستان ما را نشناخت.
ما جدا افتاده ایم، شاید لحظهای
ساقهی آخرین گل برتر را، در سبد ما افکند .
مداد مشکی و گلی در دستم میچرخیدند و روی خطوط کاغذ،با هم مسابقه می دادند.
آن یکی میدوید و دیگری بر سر راه او مانع میگذاشت ،
او دوباره از موانع ویرگول و نقطه میگذشت و ادامه میداد؛ از همان جا بود که فهمیدم میشود از هر مانعی عبور کرد ...
۱۳۹۹/۵/۱۰