اگه ننویسم دیوونه میشم..مگه الان نیستم؟ پونزده سال هر چی میشه بگی کاش خودمو بکشم..عوام و خواص بهش میگن دیوونگی...مشکل روانی..سلامت نبودن..نرمال نبودن...من دیگه خسته شدم ...دیگه خسته شدم..ازین اضمحلال و تلاش های سالیان بی نتیجه ..از نخواستن ها و نشدن ها...از تنهایی محض ..از آدمهای دور و نزدیک..از تاثیر اتفاقات روی من و بازخورد اهای اغراق آمیزش..من دیگه خسته شدم..ازین مرده بردن خونه به خونه ...از خودم و ادمها ..از مرض لاعلاج نخواستن..هیچ چیز را نخواستن..هیچ چیز را نخواستن و توالی و تکرار چگال مرگ اندیشی بی نتیجه...از مذهب بیزارم...از دین بیزارم..از مغزهای گندیده طالبان در کمین خاورمیانه و بر کابل نشسته..بر جامعه همیشه قربانی که در من مویه می کشد..زندگی به این زشتی چه مرگ زیبایی می خواد داشته باشه.نفرت دارم ماز پیشرفتشون..از رفتناشون..از همه چی شون..متنفرم از همه شون..از همه شون ..همه شون...کاش بمیرن ..کاش بمیرن..کاش بمیرن..
