یه بار یکی از دوستام یه کیوآر کد جلوی دستش بود و میخواست سریع بازش کنه، ولی نمیدونست دقیقاً باید چیکار کنه. دوربین گوشی رو باز کرده بود و گوشی رو جلوی کد گرفته بود، ولی چند ثانیه صبر کرد و هیچ اتفاقی نیفتاد.

اول فکر کرد شاید کیوآر کد خراب باشه. بعد گفت بذار یه سرچ کنیم ببینیم اصلاً روش درست اسکن کردنش چیه. منم شروع کردم باهاش دنبال راهش گشتن.
اول دوربین گوشی رو باز کردیم و کیوآر کد رو کامل داخل کادر دوربین قرار دادیم. چند لحظه صبر کردیم تا گوشی کد رو تشخیص بده. بعد یه اعلان و لینک روی صفحه ظاهر شد و وقتی روش زد، صفحه مربوط به اون کیوآر کد باز شد.
دوستم بعدش گفت پس همین بود؟ من فکر میکردم حتماً باید یه برنامه خاص نصب کنم. گفتم نه، خیلی از گوشیها خودشون قابلیت اسکن کیوآر کد رو از طریق دوربین دارن.
چند روز بعد دوباره یه کیوآر کد داشت که بهصورت عکس داخل گالری گوشی ذخیره شده بود. این بار دیگه نمیشد گوشی رو جلوی صفحه خودش گرفت. رفت سراغ قابلیت تشخیص کیوآر کد از روی عکس و تونست همون تصویر رو بررسی کنه.
یه بار دیگه هم یه کیوآر کد روی صفحه لپتاپ دیده بود. این بار خیلی راحت دوربین گوشی رو روبهروی صفحه گرفت و کد رو اسکن کرد. لینک روی گوشی نمایش داده شد و تونست واردش بشه.
راستی، همون موقع که داشتیم دنبال روشهای مختلف میگشتیم، من تو سایت کیوارلند هم درباره اینکه چطور کیوآر کد رو اسکن کنیم سرچ کردم و یه مطلب درباره همین موضوع دیدم. برای همین فهمیدیم بسته به اینکه کیوآر کد روی کاغذ، صفحه نمایش یا داخل عکس باشه، ممکنه روش اسکن کردنش یه مقدار فرق داشته باشه.
از اون به بعد دوستم دیگه برای اسکن کردن کیوآر کدها مشکلی نداشت. هر وقت یه کد میبینه، اول دوربین گوشی رو باز میکنه، کد رو داخل کادر قرار میده و چند لحظه صبر میکنه تا لینک یا اطلاعاتش نمایش داده بشه.
فقط یه چیزی رو خودش خیلی جدی گرفته؛ قبل از اینکه روی لینک نمایش دادهشده بزنه، یه نگاه به آدرسش میاندازه. مخصوصاً اگه کیوآر کد رو از یه جای ناشناس گرفته باشه، چون میگه حالا که فهمیدم اسکن کردنش راحته، بهتره بدون بررسی هر لینکی رو هم باز نکنم.