یه بار خودم با یه کد عجیب روبهرو شدم که اصلاً نمیدونستم چیه. روی یه برگه چاپ شده بود و فقط یه سری خط، عدد و علامت داشت. هرچی نگاهش میکردم، چیزی ازش نمیفهمیدم و نمیدونستم اصلاً اطلاعات خاصی داخلش هست یا فقط یه کد معمولیه.
همون موقع کنجکاو شدم ببینم میشه فهمید این کد چه اطلاعاتی داره یا نه. شروع کردم تو اینترنت سرچ کردن و دنبال راهی گشتم که بتونم کد رو شناسایی و اطلاعاتش رو بخونم.
اتفاقاً تو سایت کیوارلند هم درباره رمزگشایی کدها سرچ کردم و یه مطلب درباره همین موضوع دیدم. از همونجا بیشتر با این موضوع آشنا شدم و فهمیدم قبل از هر چیزی باید نوع کد رو تشخیص داد.
چون هر کدی مثل هم نیست. بعضی کدها ممکنه یه لینک داخلشون داشته باشن، بعضیها اطلاعات عددی یا متنی رو نگه میدارن و بعضی مدلها هم برای کاربردهای خاص ساخته شدن. برای همین نمیشه هر کدی رو با یه روش ثابت بررسی کرد.

من اول سعی کردم بفهمم کدی که دستمه دقیقاً چه نوعیه. بعد ابزار مناسبش رو پیدا کردم و شروع کردم به بررسیش. وقتی اطلاعاتش نمایش داده شد، تازه فهمیدم اون علامتهایی که روی کاغذ میدیدم در واقع اطلاعات مشخصی رو در خودشون داشتن.
راستش تا قبل از اون اتفاق، هر وقت یه کد عجیب میدیدم، فکر میکردم بدون داشتن دستگاه مخصوص هیچ راهی برای فهمیدنش نیست. ولی بعد فهمیدم خیلی از کدهای رایج رو میشه با ابزارهای مناسب و حتی بعضی وقتها با خود گوشی بررسی کرد.
بعد از اون چندتا کد دیگه هم دستم رسید و هر بار اول به ظاهرش نگاه میکردم و سعی میکردم بفهمم چه نوع کدیه. مثلاً اگه شبیه کیوآر کد بود، با دوربین گوشی امتحانش میکردم. اگه بارکد معمولی بود، سراغ ابزار مناسب برای همون نوع میرفتم.
یه بار هم کدی دیدم که با چیزی که قبلاً دیده بودم فرق داشت و با گوشی شناسایی نشد. اونجا فهمیدم مشکل از کد نیست؛ فقط ابزار اشتباهی برای خوندنش استفاده کرده بودم. وقتی نوع کد رو درست تشخیص دادم، تونستم اطلاعاتش رو بررسی کنم.
همین تجربه باعث شد بفهمم چیزی که بهش میگیم «رمزگشایی کدها» همیشه به معنی شکستن یه رمز پیچیده نیست. خیلی وقتها فقط لازمه نوع کد رو بشناسی و از ابزار درست برای خواندن اطلاعاتش استفاده کنی.
از اون به بعد هر وقت با یه کد ناشناس روبهرو میشم، اول سعی میکنم نوعش رو تشخیص بدم و بعد دنبال راه مناسب برای خوندنش میگردم. اینطوری هم سریعتر به نتیجه میرسم، هم الکی سراغ ابزارهای نامرتبط نمیرم.