یه روز یکی از دوستام که برای کارش کارت ویزیت چاپ کرده بود، یه مشکلی براش پیش اومد. روی کارتها یک کیوآر کد گذاشته بود که مشتریها با اسکن کردنش میتونستن وارد صفحه اطلاعات تماسش بشن.
چند روز بعد متوجه شد لینکی که داخل کیوآر کد قرار داده، اشتباهه. اول فکر کرد مثل خیلی از چیزهای دیگه میتونه وارد بشه و فقط لینک رو تغییر بده، اما بعد فهمید این کدی که ساخته از نوع استاتیک بوده و اطلاعاتش بعد از ساخت دیگه قابل تغییر نیست.
چارهای نداشت؛ باید یک کیوآر کد جدید میساخت و دوباره کارتها رو چاپ میکرد.
همین اتفاق باعث شد درباره ساخت کیوآر کد استاتیک بیشتر بخونم. فهمیدم قبل از اینکه کد رو بسازیم، باید دقیق بدونیم چه اطلاعاتی قرار هست داخلش قرار بگیره. چون در این مدل، چیزی که انتخاب میکنیم مستقیم داخل خود کد ذخیره میشه.
برای ساختش اول باید مشخص کنیم قرار است مشتری بعد از اسکن چه چیزی ببیند؛ مثلاً یک لینک سایت، شماره تماس، متن، آدرس یا اطلاعات دیگری. بعد از وارد کردن این اطلاعات در ابزار ساخت کیوآر کد، تصویر کد ایجاد میشود و میتوان آن را برای استفادههای مختلف ذخیره کرد.
اما یک مرحله هست که خیلیها قبل از چاپ بهش توجه نمیکنن؛ بررسی نهایی. بهتره قبل از اینکه کد روی کارت ویزیت، بستهبندی یا تبلیغات چاپ بشه، چند بار با گوشیهای مختلف امتحانش کنیم و مطمئن بشیم اطلاعات درست نمایش داده میشه.
چون اگر بعد از چاپ متوجه اشتباه شویم، دیگر نمیتوان همان کد را ویرایش کرد و باید نسخه جدیدی ساخته شود.
بعد از این اتفاق فهمیدم ساختن یک کیوآر کد فقط چند کلیک ساده نیست؛ مهمتر از ساختن آن، این است که بدانیم چه اطلاعاتی قرار است برای مدت طولانی داخل آن باقی بماند.