
به تو میاندیشم، آنگاه که شب، نقش خیال تو را به تصویر میکشد.
به تو میاندیشم، آنگاه که ستاره تنهاییام، بر فراز آسمان شب سوسو میکند.
پرندگان مهاجر هجرت را میفهمند...
آنگاه که دلم به سوی تو پَر میکشد، یکباره جانم تهی میشود، چون آن "ما" اهورایی در ناکجا به پرواز در میآید و آنگاه زمانیست که آن را بسیار دوست میدارم...
و آنگاه زمانیست که به تو میاندیشم...