سلام
گام این هفته پیرامون استقلال فکریه. کتاب توصیه می‌کنه فرض رو بر این بذاریم که عموماً همرنگ جماعت هستیم؛ با این فرض، می‌تونیم موقعیت‌هایی که همرنگ جمع میشیم رو بهتر شناسایی کنیم. منابع خبری که دنبال می‌کنیم، رابطه‌ها و دوستی‌های ما، گروه‌های اجتماعی که در اون‌ها عضویت داریم، شغل ما و ...، احتمالاً همگی متاثر از این همرنگی با جماعت هستن. به موقعیت‌هایی توجه کنید که احتمال همرنگ شدن با جماعت خیلی پایینه یا خیلی بالاست!
همرنگی با اکثریت با عواقبی همراهه که باید اون‌ها رو بسنجیم. اگر همرنگی با جماعت سبب ذاتاً درست تلقی شدن پیمان‌های قراردادی اجتماع بشه، می‌تونه مصیبت‌بار باشه. تبدیل آداب و رسوم برساختهٔ اجتماع به قانون می‌تونه باعث درد و رنج انسان‌های بسیاری بشه. سرشت حقیقی بسیاری از مقررات و تابوهای اجتماعی، تنها انگاشته‌های ذهنیه.
تحلیل نقّادانهٔ فرهنگ حاکم بر جامعهٔ خودمون که از کودکی به ذهن ما تلقین شده، بسیار دشواره و غلبه بر این تلقین نیازمند تلاش، بینش و شجاعت متعهدانه‌ست. متفکران خوب، ناآگاهانه به دنبال جمع نمیرن و مستقل فکر می‌کنن. برهان‌ها و اخبار دیگران رو گوش میدن اما می‌سنجن که باور کردن کدوم و رد کردن کدوم معقوله!
نویسنده‌ها به ما برای تبدیل شدن به متفکرهای مستقل پیشنهاد می‌کنن که لیستی از تابوها، رفتارهایی که زشت شناخته میشن، مجازات‌های مقرر برای کسانی که از قواعد اجتماعی پیروی نمی‌کنن و همچنین باورهای مقدس در فرهنگمون تهیه کنیم. سپس با خوندن منابع و مطالبی مثل کتاب "Folkways" یا «عقاید عامه» اثر ویلیام گراهام سامنر که در اون دامنهٔ وسیعی از جوامع و رفتارها در طول دوره‌های زمانی توصیف میشه، خودمون رو در حال زندگی در اون فرهنگ‌ها تصور کنیم؛ در این صورت
