سلام
در گام این هفته قراره بکوشیم شهروند جهان باشیم و از قومگرایی و ملیگرایی افراطی بپرهیزیم. در مورد مشکلهایی که پیش از این از گرایش شدید به قومگرایی و ملیگرایی ناشی شده تحقیق کنیم و ببینیم برتر دونستن کشور/شهر/محله/قومیت خودمون از سوی ما آدمها چقدر رایجه!
میتونیم به روایتهای مطرحشده در رسانهها و مطبوعات ملی و آموزش مدرسهها توجه کنیم که چطور رفتارهای هممیهنان با تعابیر اخلاقی توجیه میشه و سیاست خارجی به صورت انساندوستانه معرفی میشه. در بیشتر کشورها فرآیند اجتماعی شدن افراد با القای این حس که ما خوبیم و مخالفان ما دشمن اهریمنی هستن، همراهه. اما اگر بخوایم جهانی بسازیم که در اون عدالت پایدار برای همهٔ انسانها برقراره، باید یاد بگیریم شهروند جهان باشیم!
داشتن دیدگاه بلندمدت و جهانشمول به معنی نادیده گرفتن منافع کشور خودمون نیست؛ به این معناست که نگاه خودخواهانه نداشته باشیم و کشورمون رو یکی از کشورهای جهان ببینیم (که مرز کشورها هم توسط توافقهای سیاسی تعیین میشن و در طول تاریخ تغییر کردهن). کشوری ارزشمندتر یا سزاوارتر از دیگران برای استفاده از منابع جهان نیست. به این فکر کنیم که برامون صداقت و عدالت مهمتره یا برتری و قدرت!
به عنوان راهبردهایی در جهت شهروند جهان شدن، به اعمال و انگیزههای همهٔ دولتهای جهان به دیدهٔ شک بنگریم، شباهتهای سیاستمدارها و رسانههای خبری تحت تاثیر اونها رو ببینیم و فریب توسل به عواطف رو نخوریم! دربارهٔ مشکلهای جهانی تاریخی و موجود مطالعه کنیم و برخوردهای مختلف کشورها با یکی از اونها رو دقیقتر بررسی کنیم. در نهایت، اقدامها و گروههای بشردوستانهٔ بینالمللی رو محترم بشماریم و از توسعهٔ اونهایی که در خدمت منافع قدرتمندان نیستن، حمایت کنیم!