شنیدهاید که هلن کلر کتابی نوشته بوده و پس از انتشار متوجه میشود کپی کتابیست که پیشتر آن را شنیدهبوده و به خاطر نداشتهاست؟ اما آیا واقعاً هیچکدام از ما میتوانیم چیزی بنویسیم که صد درصد ازآن خودمان باشد؟
ما در کودکی با شنیدن و تقلید کردن زبان را میآموزیم، سپس در مدرسه از معلممان رسمالخط واحدی یاد میگیریم که هرچند اکنون در فضای مجازی پدرش را درآوردهاند، هنوز پایهی خواندن و نوشتن ماست، بعدتر با خواندن متن کتابهای درسی و شنیدن صحبتهای دیگران نویسندهتر میشویم، تا آنکه کلاس انشا به ما فرصت نوشتهسازی میدهد اما این نوشته که مستقل از مراحل قبلی نیست، هست؟ حال من هم که در حال نوشتن این نوشته هستم، به شدت تحت تاثیر کتابهایی که خواندهام، پادکستهایی که میشنوم و گفتوگوهای روزمرهام هستم و بعید میدانم کسی تماماً مستقل بنویسد؛ حتی بیقائده نوشتن هم پیشتر انجام شده.
اما آنچه مرا به نوشتن این متن ترغیب کرد، ترس بود. همواره هراس دارم که نکند چیزی از روی تقلید بنویسم و تصور کنم از ذهن خودم برآمده در حالی که اینطور نیست. قرار بود نتیجهگیری متن این باشد که استقلال کامل دستیافتنی نیست اما از قرار معلوم، بایسته است بنشینم و صبر پیش گیرم، دنبالهٔ کار خویش گیرم...