
معرفی کتاب:
قرآن و جهان های موازی
نوشته ی سعید گراوندی (زاحل)
انتشارات آب خست اسفند98
جهت تهیه ی کتاب: به آی دی تلگرامی فوق مراجعه کنید: zahel1442@
بخشی از مقدمه ی فصل پایانی کتاب:
در فصول پیشین متوجه شدیم که از قرن بیستم به بعد، ایدهی جهانهای موازی به صورت راهحلهای مختلفی برای بنبستهای فکری دانشمندان ظاهر شد؛ هرچند که ردپای آنرا نیز در استعارهها و تمثیلهای یونان باستان مشاهده کردیم. حال در پی آن هستیم که ایدهی جهانهای موازی را در قرآن کریم کندوکاو کنیم. البته خاطر نشان کنم که هیچگاه هدف از این نوشتار تطابق علوم روز با قرآن کریم نیست یا به نوعی اذعان کنیم که مطالب علمی را میتوان از قرآن الهام گرفت یا به دنبال اسرار طبیعت (کیهان) در قرآن باشیم؛ زیراکه قرآن نه یک کتاب علمی و قطعاً کتابی آسمانی است و برای به آسمان رساندن آدمیان نازل شده است. ولی خب کتابی که کلام آفرینندهی «جهانیان» باشد بدون شک کلماتی هم میتوان در آن یافت که از کیفیت آفرینش گفته باشد. به تعبیر آیت الله مصباح یزدی، در قرآن کریم بحث دربارهی جهان و طبیعت و انسان؛ به طور استطرادی به میان آمده است. به معنای آنکه گاه از موضوع اصلی خارج شده و موضوعی را ناخوانده (مثلاً کیهانشناسی) میزبان میشود و سپس به موضوع اصلی باز میگردد.
بدون شک مطالب این فصل میتواند قابل نقد باشد؛ البتهکه هر چیزی میتواند قابل نقد باشد. آنجا که بحث بر سر علم و آگاهی باشد انتقاد هم مسلماً بیشتر خواهد شد زیراکه هیچ اصول مسلمی در علم وجود ندارد هر چه هست تنها تأیید علمی است و نه اثبات و اصلی کامل. ما نیز با توجه به همین تأییدهای علمی میخواهیم کلماتی چند از قرآن کریم را «بازمعنی» کنیم.