
بیخود و بی جهت حالم گرفته بود. گفتم برم پیش جلال آپاراتی کمی ازون چِرتُ پِرتهاش بگه یه خرده دلم وا شه. جلال یه 10، 15 سالی از من بزرگتره و یه ده سالی میشه که تو محلمون کسب و کار تعمیر و فروش لاستیک داره. همیشه هَشتِش گروی نُهِشه، یعنی خودش اینجوری وانمود میکنه. یه روز در میون هم پریوده.
روزای که روزِش بود، حسابی صحبتش گل میانداخت و امان ازون روزی که پریود بود؛ فحشی نبود که به عالم و آدم نثار نکنه!
تقریبا همیشه سیگار میکشید به جز مواقعی که خیلی خیلی شنگول بود. البته دلیل شنگولیش هم مشخص بود؛ آبی که میخورد با آبی که بقیه میخوردن فرق میکرد؛ اینو تقریبا همه محل میدونستن! البته هیچوقت تِلو تِلو خوران ندیدمش یعنی اینقدر میخورد که فقط کمی حالش خوب باشه!
رفتم پیشش. سلام علیک گرمی کرد و از نحوه احوالپرسیش فهمیدم که احتمالا روزِ خوبِشِ!
- گفت دنیا به کامت میچرخه؟
گفتم نه بابا، گَندِش بزنن دنیا رو!
-گفت وِل کن دنیا رو بیا دِلِت رو جلاء بده.
دیدم که رفت پشت دیواری که تَهِ مغازه تعبیه کرده بود و صدای شُرشُر ریختن آب تو لیوان رو شنیدم، بعدشم صدام کرد گفت بیا دیگه منتظر چی هستی؟! رفتم تَهِ مغازه دیدم بساطی واس خودش چیده رو میز!
- گفت خالی میخوری یا نوشابم بریزم؟
گفتم ممنون من اهلش نیستم.
-گفت میدونم.؛ یه ذره بیشتر نیس؛ اینو بزن غمهات رو میشوره میبره. بزن. بزن دیگه!
گفتم من آبم میخورم مست میشم دیگه این که جای خود داره. مرسی. به کارم نمیاد!
-گفت خوددانی. لیوان رو سر کشیدو گفت: این گربه هه هست تو باغچه همیشه وِل میچرخه اینجا!
گفتم خُب.
-با خنده گفت: من بعضی وقتها تو کاسه ی آبش یه ذره میریزم، کلی حال میکنه اصن ازین رو به اون رو میشه حیوونکی!
گفتم بابا این چه کاریه؟ یهو به کشتنش میدی بدبختو! شروع کرد به موعظه کردن و از فواید الکل و کُشتن میکروبهای بدنو ازینجور حرفها؛ یهو به خودم امدم، دیدم حالم بدتر گرفته شده، انگار جلال همون پریود باشه بهتره ازینه که...! زدم از مغازش بیرون.
روزای بعد به گربه ی آشنا و قدیمی محلمون بیشتر توجه کردم. میدیدم که یه موقع هایی وِلو شده رو زمین و دستاشو باز کرده و یکی هم داره شکمشو با پاش میمامله و اونم کیف میکنه واس خودش. راست میگفت جلال، انگار غمهاش رو فراموش کرده بود...