
میگن همیشه کاری رو انجام بده که بش علاقه داری. چون با انجام کاری که علاقه درونیت هستش، هیچوقت احساس خستگی نمیکنی.
نمیدونم برای شما هم پیش امده که یه موقع هایی نتونین به این سوال جواب بدین که علاقه من چیه؟ واقعا میشه آدم علاقه ای نداشته باشه؟؟؟ بنظر من که یه انسان در حالت طبیعی، نمیشه که به هیچی علاقه نداشته باشه. ولی نکته ای که هست اینه که ما علاقمون رو تو طول زمان گم میکنیم و یا اینکه یادمون میره به چی علاقه داشتیم!!!
بنظر من علاقه همون چیزیه که باعث ایجاد هیجان در ما میشه. هیجان مثبت البته. مثه چی؟! نقاشی رو تصور کنید که عاشقونه کارش رو دنبال میکنه و طی مدت زمانی که کارش رو انجام میده اصلن متوجه گذر زمان نمیشه؛ نقاشی چیزی که اونو به هیجان میاره. یا برنامه نویسی رو در نظر بگیرین که ساعت ها سرش تو کامپیوتره و مشغول کدنویسی، و ساعت ها این کار رو با عشق دنبال میکنه چون محصول نهایی کارش یه هیجان فوق العاده بش میده. تو هر زمینه ای که فکرش رو بکیند این علاقه ای که آدم رو به هیجان بیاره وجود داره.
تیموتی فریس تو کتاب "هفته کاری چهار ساعته" میگه که: "سوالی که باید از خودتان بپرسید این نیست که من چه میخواهم؟یا اهداف من چیست؟بلکه باید بپرسید چه چیزی مرا به هیجان می آورد؟"
برای خود من رشته مهندسی و کار مرتبطش، چیزی نیست که منو به هیجان بیاره؛ یعنی هیچ زمانی با علاقه کار خودم رو دنبال نکردم. بر عکس. اگر ساعت ها بشینم پای لپ تاپ و با فتوشاپ کار ادیت یا طراحی انجام بدم، اصلن متوجه گذر زمان نمیشم؛ در واقع طراحی گرافیکی چیزی که منو به هیجان میاره. یا فکر کردن به سفر و برنامه ریزی برای یه سفر هدفمند چیزی که منو به هیجان میاره و میتونم ساعت ها براش وقت بذارم و برنامه ریزی کنم که کجا برم، چیکار کنم و...! نوشتن، تحقیق و پژوهش هم همینجور؛ خیلی راحت میتونم این کارها رو انجام بدم و ازشون لذت ببرم. یادمه همیشه تو زمان مدرسه بهترین تحقیق کلاس و تو چشم ترین پروژه کلاس، واس من بوده. تو زمان دانشجویی هم همیشه کارهای تحقیقاتیم حرف نداشته؛ تالیف کتاب، مقاله، تحقیق و پژوهش، پایان نامم و...، تو همشون خوب بودم. ولی حالا بیان بم بگن برو فلان شرکت بشین پشت میز و فلان کار خطی و روتین رو هروز انجام بده؛ واقا نابود میشم و نمیتونم از پسش بربیام چون کار روتین برای من هیجانی نداره!