
چرا بعضی از ما آدما با اینکه میدونیم که اگر زودتر نجنبیم و کاری رو که میدونیم درسته انجامش ندیم، تعلل میکنیم و کاری رو انجام نمیدیم. اگر من میدونم که حقوق دریافتی من کفاف زندگیم رو نمیده و این توانایی رو هم دارم که با کمی تلاش بیشتر راه درآمدی دیگری درست کنم، چرا باز دست روی دست میذارم و کاری نمیکنم؟!
?شاید بارها برای خیلی از ما پیش امده که میخوایم کسب و کاری راه بندازیم و ایده اش رو هم داریم و تقریبا به این نتیجه رسیدیم که اگر این کار رو پیش ببریم، موفق میشیم، ولی باز تعلل میکنیم و فرصت های زندگیمون رو از دست میدیم.
?زمانی که دانشجو هستیم و با دوستان و افراد مختلفی سر و کار داریم از اساتید گرفته تا دانشجویانی که هر کدوم توانایی خاصی دارن، چرا برای ایجاد یه شبکه ارتباطی که بتونه آینده کاریمون رو بسازه اقدام نمیکنیم و بعده ها به خودمون شکایت میکنیم که چرا اون موقعیت ها رو از دست دادم.
دست دست کردن و تعلل، حالا تو هر زمینه ای که میخواد باشه، زمینه کسب و کار، زمینه ازدواج، زمینه سرمایه گذاری و...، باعث میشه ما زمان دُرست رو از دست بدیم. یعنی چی زمان دُرست؟ شنیدین که میگن برای موفقیت باید در زمان و مکان درستش قرار بگیرین؟ این دست دست کردن و تعلل و گفتن "حالا بذار ببینم چی میشه" ها، باعث میشه اون زمان به خصوص رو از دست بدیم.
زمانی که دانشجو هستیم بهترین زمان برای ساختن شبکه ای از آدمهایی که میدونیم بعدا میتونیم ازشون کمک بگیریم. یا زمانی که در اداره یا سازمانی مشغول به کار هستیم، بهترین زمانی هست که از مشکلات سازمانی و خلاءهای تخصصی اون اداره یا سازمان ایده بگیریم چون ممکنه که در آینده برای ساخت یه کسب و کار بتونه یاره دهنده باشه.
⏳ همه برهه های زندگی میتونه برای ما فرصت هایی رو ایجاد کنه که اگر دست رد به سینشون بزنیم شاید دیگه نتونیم به این راحتی اون فرصت ها رو بدست بیاریم. زمانی که سرباز بودم هیچ وقت فکر نمیکردم تو دوران آموزشی با 50 تا سرباز که هرکدوم تو بهترین دانشگاههای ایران درس خونده بودن و هرکدوم ایده ها و افکار مختلفی داشتند، 2 ماه زندگی کنم. الان که 3 سالی میگذره از اون زمان، با هیچکدومشون رابطه ای ندارم و اون موقع فکر نمیکردم که میشد با همین آدمها یه شبکه ارتباطی قوی درست کرد و چه بسا برای کسب و کار و چه برای مشورت گرفتن ازشون استفاده کرد.حتی خدمتم هم جایی بود که پر بود از آدمهایی که به جاهای خیلی خوبی وصل بودن (تو بیت بودم?) ولی اون زمان فقط به این فکر میکردم که کی این سربازی میخواد تموم بشه.
اینم بگم و دیگه زیاده گویی نکنم.
تعلل کردن و دست دست کردن میتونه دو تا دلیل مهم داشته باشه؛ یکی اینکه فکر میکنیم همیشه وقت و فرصت هست؛ که در واقع اصلن اینطور نیست و اگر در اطرافیانمون بگردیم مثالهایی برای این فرصت سوزی ها پیدا میکنیم. اما دلیل دیگر تعلل، اینه که ما اول کاری، به شکست فکر میکنیم؛ یعنی هنوز وارد گود نشده همش فکر میکنیم که اگر شکست بخورم چی میشه؟ هیچی نمیشه! همش تجربس! به قول یه بنده خدایی: "اول برخیز، بعد به شکست فکر کن".
امیدوارم هیچ کس تو زندگیش تعلل نکنه.?