ویرگول
ورودثبت نام
vahid.ra
vahid.raمی نویسم تا شاید از میان نوشته هایم خودم را پیدا کنم...
vahid.ra
vahid.ra
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

نویسنده ای با تخلصِ خسته ی پاییز!

نمیدانم چرا ساعت ها هم در پاییز خواب آلود و تنبل میشن! انگار حالی برای جلو رفتن ندارن!

نوشتن شاید نکته ی مثبت روزهای کُندگذرِ پاییزیِ من باشد! گاهی اینجا مینوسم و گاهی در میان صفحات کاغذ؛ و از خدا پنهون نیست از شما چه پنهون، که گاهی هم برای دلِ دلِ خودم در فایلی مخفی در لپ تاپ!

هرکه ندونه فکر میکنه من نویسنده شدم! نمیدونم شایدم شدمو خودم خبر ندارم! فقط یه عینک شیشه گِرد کم دارمو یه عالمه موی ژولیده پولیده؛ اینجوری بهتر و بیشتر شبیه نویسنده ها میشم. تازه خوبیش اینه که نویسنده میتونه محل کارش رو هر جا دوس داره انتخاب کنه. بره هرجا که دوس داره بشینه و هِی بنویسه.

من که باشم میرم تو کافه های شهر و از صبح تا غروب میشینمو هِی قهوه میخورمو هِی مینویسم!

آره بنظرم این مدلی زندگی بهتر سپری میشه. فقط بَدیش اینه که توش پول نیس؛ یعنی سخته که ازش پول دراری!!! آخه کی به یه نویسنده پاپَتی با این نوشته های خُزعبلاتیش پول میده؟!

ولی شاید یه روز این کار رو کردم؛ خدا رو چه دیدی، شاید یه رمانی، رساله ای، دیوانی، یا چیزی شبیه به اینا ازم درامد! فقط تو این موندم که تخلصم رو چی بذارم؟واو.رِ؟ وِ .رِ؟! ای بابا وِلِش کن! اصن میذارم خسته ی پاییز!!!....

داستانکروزمرگینوشتننویسندگی
۳۷
۳۰
vahid.ra
vahid.ra
می نویسم تا شاید از میان نوشته هایم خودم را پیدا کنم...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید