ویرگول
ورودثبت نام
vahid.ra
vahid.raمی نویسم تا شاید از میان نوشته هایم خودم را پیدا کنم...
vahid.ra
vahid.ra
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

این هم میگذره...

گاهی مشکلات جوری میپیچن تو همدیگه که تصور میکنی به هیچ وجه باز شدنی نیستن. هفته پیش مشکلات برای من همچون کلافی پیچ در پیچ و معمایی غیر قابل حل نمایان شدن. اصولا هم آدمی نیستم که بذارم مکشلات همینجوری منو بزنه زمین! هر جور شده باید حلش کنم. اینقدر واسش پِلَن میریزم که بالاخره یکیش جواب بده. جایی هم که میبینم همه تلاشمو کردم و هر کاری که از دستم برمیاد انجام دادم، کار رو میسپارم دست اون بالا بالاییه؛ اون خودش میدونه که چی برام خوبه چی برام خوب نیست. اگه بدونه که این کار به صلاحم نیست اون رو یجور دیگه ای برام حلش میکنه. تو این سالهای زندگیم به این قضیه اعتقاد پیدا کردم و تو تمام لحظات و اتفاقات زندگیم دست خدا رو حس کردم.

من نوشته های زیادی رو از زمان های مختلف زندگیم دارم. از زمان مدرسه رفتنم تا الان که سی و دو سالمه. وقتی میشینم اون نوشته ها رو میخونم از مشکلاتی که داشتم و فکر میکردم که حل نمیشن خندم میگیره! مثل درس ریاضی که همیشه باش مشکل داشتم و یا مسائلی که تو دوران دانشجوییم باهاش سروکار داشتم، و یا مشکل سربازی، و یا مشکلات کاری که الان بِشون نگاه میکنم جز خنده و یادش بخیر گفتن چیزی برام ندارن! و الان هم مطمئنم که سالهای آینده به همین مشکل پیش امده میگم یادش بخیر! شایدم بهش بخندمو بگم آخه این ارزشش رو داشت که این همه واسش وقت بذارمو بِش فکر کنم؟! زندگی همینجوریه! مشکلاتِ الان خاطرات آیندن. تا اونجا که جا داره برای حل شدنش باید جنگید ولی اگر همه تلاشت رو کردی و نشد، بسپارش به خدا اون میدونه که چجوری واست حلش کنه...

نوشتنروزمرگیروزانه نویسی
۲۳
۱۱
vahid.ra
vahid.ra
می نویسم تا شاید از میان نوشته هایم خودم را پیدا کنم...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید