نامی که برای گروه مان یعنی گروه فرهنگی گرزمان برگزیده ایم از همان ابتدای امر نامی خاص و زیبا بود اما می دانستیم در جهت آگاهی بخشی به هم زبانان نازنین زبان شیرین فارسی باید بکوشیم. در نتیجه توضیحی کوتاه را که در سایت ما آمده است را در این نوشتار می آوریم:
گَرُزمان ( سرای سرود و خانه ی خنیا)
رامِش و خُنیا در فرهنگ و مَنش باورشناسی ایرانی تا بدان پایه گرامی و گران ارج بوده است که ارزش و کارکردی فراسویی و مینوی یافته است. نام آسمانِ بَرین یا عرش که نیاکان ما آن را کاشانه ی جان های پاک و تابناک میدانسته اند و بهشتِ بَرین گَرُثمان، گَرُزمان بوده است.این نام در بُن به معنی سرای سرود و خانه ی خنیاست.
گر زمان یابم ز احداثِ زمان شک نکنم کز معالیش گَرُزمان به خراسان یابم
خاقانی
مه و خورشید با برجیس و بهرام زحل با تیر و زهره بر گَرُزمان
همه حکمی به فرمان تو رانند که ایزد مر تو را داده است فرمان
دقیقی توسی
نکته ای دیگر نیک نغز و شگرف، حتّا خردآشوب و اندیشه کوب، آن است که این باورِ باستانیِ ایرانی: باور بدانکه گَرُزمان یا عرش خانه ی خُنیاست و سرایِ سرود، از فراسویِ هزاره ها ، همچنان پاییده است و بر جای مانده است و هنوز بر زبان ها، روان است. هنگامی که آهنگی دلنواز و جان آویز را می شنویم یا آوایِ اهوراییِ خوانندهای چیره زبان و شِکّردهان را و بر آن سر می اُفتیم که رامشگرِ چرب دستِ نوشین زخمه و خواننده ی دستانزنِ شکّرشکن را، با شگرف ترین شیوه و رساترین روش و گزیده ترین گونه، بستاییم می گوییم: « ما را به عرش بردی » خواستمان، از این سَخته ترین سخن در ستایش، آن است که:
ما را، با فسونِ فسانه گونِ زیر و بَم، به گَرُزمان بردی.
( از کتاب دمی با جادوی زیر وبم نوشته استاد دکتر میرجلال الدین کزازی، نشر مکتبخانه یحیی)
همچنین
گرزمان : آسمان برین یا عرش اعلا ،آسمان و سپهر.
(اوستایی، از فرهنگ ریشه شناسی پاول هرن و هاینریش هوبشمان به تصحیح استاد دکتر استاد جلال خالقی مطلق، نشر مهرافروز اصفهان)
با گرزمان، با هنر باشید!
Telegram :
instagram:
https://instagram.com/garozman1398
site:
