ویرگول
ورودثبت نام
گرمایل پیش بین
گرمایل پیش بین
گرمایل پیش بین
گرمایل پیش بین
خواندن ۲ دقیقه·۷ سال پیش

آفریدن، لذت گم شده

زندگی شاید فرصتی بود برای آفریدن و شاید بشر نخستین بیشتر درک کرد این فرصت را که از ظروف و مجسمه ها ساخت تا بت ها و خدایان. لذت آفریدن حسی است عجیب و شاید اعتیادآور که پس از اولین بار تجربه‏‎اش ادامه‎ی زندگی بدون چشیدنش سخت است. لذتی که یک جنبه درونی دارد که چیزی را از هیچ به وجود آورده‎ای و یک جنبه خارجی که آفریده‎ات دیده شود و مورد تحسین قرار گیرد.

این روزها ولی من کمتر می‏‎‏‏آفرینم. وقتی تمام فعالیت‎های درسی که خود کمی حاوی آفریدن بود تمام شده و شغل هم در دوره‎ی کمترین میزان خلاقیت است باید به چیزی دست آویخت. دیگر دوران سال‎های نخست دانشگاه که پر بود از شعر و دلنوشته تمام شده و ویولن گرامی یک سالی هست در گوشه اتاق خاک می‎خورد. فرایند طبیعی آفریدن تبدیل شده به جَدَل فکری روزانه که چه باید کرد؟

روزهایی آشپزی مرهمی است بر این درد عدم آفرینش که اگر درست کردن مربا یا پخت غذایی با دخل و تصرف‎های شخصی در میان باشد حقیقتا لذت آفریدن را می‏‎توان چشید، گرچه پخت غذاهای معمولی نیز خالی از لطف نیست. روزهایی هم عکاسی دوای این درد است اما شاید اینستاگرام دیگر بستر مناسبی برای فعالیت‎های عکاسی نیست تا جنبه خارجی لذت را نیز فراهم کند. باز هم به فکر فرو می‎روم که چه سوداها می‎پروراندم در سرم در سال‎های نه چندان دور که روزی مثل امروز که خالی از دغدغه‎های روزمره‎ام، نمایشنامه‎ای می‎نویسم یا ادامه‎ی داستان کوتاه سریالی ای را که در مجله‎ای اینترنتی منتشر کردم را می‎نویسم یا شروع می‎کنم به نوشتن نقدهایی آماتور با تکیه بر اندک سوادی که از مطالعه‎‏ی تحلیل انتقادی گفتمان دارم. امروز اما با دیدن ویرگول به فکر فرو رفتم که شاید بتوان فعالیتی مانند وبلاگ نویسی را در اینجا آغاز کرد که هم برای من نو است هم بستری است برای انتشار و اشتراک همه‎ی فعالیت‎های گفته شده که خود وجه بزرگی است از لذت آفریدن.

نویسندگیفلسفهشبکه اجتماعی
۲
۲
گرمایل پیش بین
گرمایل پیش بین
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید