از زمان گسترش داستانی به نام ویروس کرونا، چگونگی گذراندن زمان و نحوه به اشتراکگذاری فضای فیزیکی و مجازی ما به طور کامل تغییر کرده است.

در این مقاله، به نکاتی پرداخته میشود تا ببینیم با انجام چه کارهایی میتوانیم ارتباط خود را با دیگران، در این زمان همهگیری کرونا حفظ کنیم:
از آنجا که حضور سیستم عاملهایی مانند Zoom ، Slack و ایمیل در زندگی ما در حال یکپارچهتر شدهاند، واضح است که فناوری نقش مهمی در کمک به ما در برقراری ارتباط دارد. در این کار میتوان مکالمههای فراتر از بحثهای رسمی را در نظر گرفت.

پارکر پیشنهاد می کند تا اجتماعات خود را در حوزه موضوعات یا فعالیتها متمرکز کنید تا به مکالمات معنادارتر و هدفمند منجر شود. عناصر دنیای واقعی را برای ایجاد یک تجربه مشترک به دنیای مجازی بگنجانید ، مانند این که از همه بخواهید یک لباس خنده دار بپوشند یا همان دستور العمل را با هم تهیه کنند. اگرچه صفحه نمایش کاملاً جایگزین انرژی تجمعات حضوری نمیشود اما همچنان میتوانیم با یادآوری اینکه شخصیت
حقیقی مردم در سوی دیگر دستگاههای دیجیتال ما وجود دارند ، پیوندهای جامعه را تقویت کنیم.

از آنجایی که ما بهترین راه برای حضور در دنیای دیجیتال را میدانیم ، بسیار مهم است که تلاش کنیم تا ارتباط خود را با سایرین در شرایط قرنطینه حفظ کنیم. تمایز بین زمان پرداختن به کار ، معاشرت و استراحت میتواند روز به روز بیشتر شود ، بنابراین حتماً با کسانی که با آنها زندگی میکنید مرزها و قوانین اساسی تنظیم کنید.
در گفتگو با هم اتاقیها ، خانواده یا شریک زندگی خود ، درباره این سوالات تأمل کنید:
۱. چگونه می خواهید زمان سپری شده در کنار همیکدیگر تفکیک کرد؟
۲. چگونه میخواهید زمانتان را با هم به اشتراک بگذارید؟
۳. از آنجا که بیشتر روزها به مشاهده صفحه نمایش میپردازیم ، آیا میتوان زمانهایی برای راه حل های جدید و غیر دیجیتالی، اما مفید جست و جو کرد؟

اجازه برای تأمل درباره موارد ناشناخته
پارکر میگوید: مهم است، درک کنیم که در یک زمان عادی قرار نداریم. همهگیر شدن ویروس کرونا، جهان را دگرگون کرده است و به عنوان یک جامعه جهانی ، ما چنین دورههایی را در دوره های مختلف زندگی تجربه خواهیم کرد. حتماً برای آن مکالمات نیز فضایی ایجاد کنید.
اینکه وقت بگذارید تا تجربهها و نظریات خود را درباره سرگردانی پیرامون عوامل ناشناخته که منجر به سرگردانی بشر میشود و به دنبال آن تغییراتی را به دنبال دارد، به صورت جداگانه و جمعی درباره این موارد مشترک صحبت کنیم.
کاملاً طبیعی است که احساس نگرانی و آسیبپذیری وجودی کنیم و این ممکن است زمان بسیار خوبی برای تکیه و فکر کردن درباره احساسات و فکر کردن در مورد آنچه که برای شما مهم است، باشد.
شناخت قدرت و احساس جامعه بدون در نظر گرفتن اندازه آن
در حالی که همهگیری ویروس کرونا بسیاری از ما را از لحاظ جسمی جدا کرده است، نبوغ و مقاومت ما این اطمینان را به وجود میآورد که ما هنوز هم میتوانیم در کنار هم اجتماع تشکیل دهیم.
در سراسر جهان، مردم به روشهای جدید و شگفتانگیزی به ایجاد گروههای پشتیبانی "مراقبت ویژه" ، آواز خواندن با همسایگان خود ، برگزاری کلاسهای سرامیک و ... میپردازند.

اکنون زمان کشف مجدد ارزش و قدرت جامعه است. همه ما عضوی از جوامع مختلف هستیم: همسایگان ، خانوادهها ، کشورها ، محافل و غیره.
اگرچه ما در دورههای بی سابقهای از انزوای اجتماعی زندگی میکنیم، میتوانیم با جمعآوری راه هایی که منعکسکننده بهترین اصول و ارزشهای ما باشد، پیوندهای قویتری ایجاد کنیم.
در بریتانیا ، اخیرا کمپین مردمیای در حال برگزاری است تا در یک زمان هماهنگ به بیرون بروند و به طور جمعی پاکبانهای بهداشت را که در خط مقدم بحران هستند تحسین کنند. تلاش مشابهی در سراسر هند نیز انجام شده است تا زنگهایی را به افتخار مریضان و افرادی که از آنها مراقب میکنند، به صدا در بیاورند.
در طول این بحران و پس از آن ، ما میتوانیم از آیینهای متفکرانه استفاده کنیم تا از اضطراب و انزوا خود برای پیوند به جامعه بهره بریم.
این ایدههای کوچک و ساده به مردم اجازه میدهد احساس کنند که میتوان حتی به مقداری اندک، واقعیت جمعی ما را شکل داد.
ترجمه: گلنوش دیانت
منبع : https://bit.ly/2VnHggB