۲۵ مرداد ۰۴
امروز سیاه و سفید بود. روزم قرار بود خوب شروع شه که نشد. حجمه ی افسوس و حسرت، و یه دلِ تنگ از روز های خوب گذشته، برای چندمین بار، بین عکس و فیلم ها غرقم کردن و حالم هی رو به بدتری می رفت... تا جایی که پشت پنجره اتاق، رو به کبوتر ها یکی دو تا گریه نصفه و نیمه کردم تا بلکه حالم رو بشوره و ببره...
مامان سرما خورده و صداش بدجور گرفته. به خاطر حالش قرار شد من ۳ کیلو و نیم آلبالویی که بابا دیروز خریده بود رو پاک کنم. ینی از از چوب و برگ جداشون کنم. اولش حسابی عصبی شدم. تو اون حال مزخرف مگه میشد کاری کنی؟! ولی بعد تسلیمانه رفتم سراغش. ایرپاد گذاشتم و تمام مدت گوشم به پلیلیست بود. چون دستم کثیف شده بود فقط توانایی داشتم یکی یکی آهنگ ها رو جابه جا شم. و حرکتی که زدم تصمیم گرفتم هر فایل صوتی که اومد رو گوش بدم.
اوضاع جالبی شده بود! مثلا از ی موسیقی می رفت یه دعا پخش میشد و حتی فایل صوتی درس سلامت و بهداشت که برا سال کنکورم بود رو هم گوش دادم! آلبالو ها تموم شد. نهار خوردیم و بعد حورا زنگ زد تا برا فردا هماهنگی کنیم. بعد از اون مدتی خوابیدم. بیدار که شدم حالم یکم بهتر بود.
فردا قراره تولد سنا رو بلخره بگیریممم! حوالی ۷ بود که شروع کردم ایده ای که براش داشتم رو عملی کنمم. ایرپاد رو گذاشتم و یکی یکی اونایی که با سنا خاطره مشترک داشت رو گوش می دادم و براش ماکت آشغال آدامس می ساختم:))
۱۹ تا کاغذ کوچیک رو درست شبیه کلکسیون خودش درست کردم و تو هر کدوم یه عدد؛ از یک تا ۱۹ و یک حرف مشترک بین من و سنا درمورد اون عدد. چهارتا آشغال آدامس هم که مونده بود، دایره سنا ن رو توش کشیدممم. پروسه این حرکت تا حدود ۱۰ شب طول کشید ولی حساااابیییی ذوق زده بودم و حالم خوب شده بود:)
کاردستی درست کردن و سر و کار داشتن با کاغذ و قیچی و مدادرنگی از خردسالی حال منو خوب کردن تا خود حالا!خلاصه که امیدوارم فردا خوب بگذره و سنا خوشحال بشه! صد بار توی ذهنم واکنشش رو تصور کردم:))
راستی! غزاله جواب پیاممو داد. اما حتی نگاه هم نکردم...
دنیای عجیبی داریم! روزاش عجیب تر...

