هـر کُـجـا مــرز کــشـیـدند، شمـا پُـل بـزنید
حرف «تهران» و «دوشنبه» و «سرپُل» بزنید
مـشتـی از خـاک بـخـارا و گِـلی از شیـراز
با هـم آرید و بـه مخـروبه ی کـابـل بزنید
نه بگویید، به بـتهای سیاسی نه، نه!
روی گـور هـمـه ی تفـرقـهها گُـل بزنید
قـاصدک حـرف مـرا پیـش ز مـن میآرد
زعفران را به روی سوسن و سنبل بزنید
تـو و او و مـن و مـا هـیـچ بـه جـایـی نرسد
حرف «تهران» و «دوشنبه» و «سرپُل» بزنید
دختران قفسافتادۀ پامیر عزیز
گُلی از باغ خراسان به دوکاکُل بزنید
جام از بلخ بیارید و شراب از شیراز
مستی هر دو جهان را به تغزل بزنید
هرکجا مرز ببخشید که تکرار آمد
فرض با این که کشیدند، دوتا پُل بزنید
نجیب بارور«شاعر جوان افغانستانی»