
نرمافزار خوندم. اونموقع که این رشتهرو قبول شدم همه منو تشویق میکردن که بهبه چه رشتهای... بازار کار واسه این رشته فَت و فراوونه. بندههای خدا هنوزم فکر میکنن من یه گیک کامپیوتر و برنامهنویس خفنیم که بعد تموم شدن درسم تونستم راحت(؟!) کار بگیرم. اگرچه سوألاتشون از من حول اشکالات تلفن همراه و وصل نشدن فیلترشکن و پر شدن حافظه گوشیه.
اونموقع که این رشته رو انتخاب میکردم مطمئن بودم که چه رشته سختیه و نباید گول اسم "مهندس کامپیوتر" رو خورد. بچه که بودم مهندس کامپیوتر شغل با ابهتی بود از نظرم. همش اعماق ذهنم خودم رو یه مهندس خفن میدیدم که شرکتا دنبالشن واسه مشکلات کامپیوتریشون و من هم این افتخار رو بهشون میدم وLike a Boss، با یه کیف لپتاپ دوشی وارد میشم و طی یک سری اقدامات فنی و سنگین، شبیه همونا که تو فیلما نشون میداد اونموقعا، مشکلاتشون رو رفع میکنم.
کم هم تلاش نکردم واسه مهندس شدن درخور اسم رشتهام، تو همه سایتای معروف آموزش برنامه نویسی عضو بودم و خیلی پیگیر ادامه میدادم، ولی چیزی یاد نمیگرفتم. دو روز بعد همه چی یادم میرفت. از html/css و جاوا و... بگیر تا پایتون. ترم یک و دو به خاطر کتاب دایتل حتی خیلی تلاش کردم سیپلاسپلاس هم یاد بگیرم. کتابشو دوست داشتم، حس خاصی بهم میداد، اولین کتاب دانشگاهی و برنامهنویسی. واسه پروژه کارشناسی php هم کد زدم، از رو فیلم البته. خلاصه... وقتی دیدم صنمی ندارم با برنامهنویسی، به حال خودش رهاش کردم و فقط در تلاش بودم که کارشناسیم تموم شه.
اینارو گفتم که بگم یه مدته به خودم قول دادم بنویسم... الان که شروع کردم به نوشتن، هزارتا موضوع از ذهنم میگذشت و وسطا ولش میکردم همش و میگفتم خب که چی؟ حتی الانم که اینارو نوشتم به خودم میگم خب که چی؟ بحثی نیست که نوشتن کار سختیه، دوست داشتم موضوعات خفن میرسید به ذهنم، یکم خلاقیت داشتم، یکم کلمات قشنگ به کار میبردم... مثلاً یکم مفهومی و کانسپچوال مینوشتم... اما بضاعتم همینه فعلاً و بیشتر از این هم نمیتونم یه صفحه ورد با فونت B Nazanin14 رو پرش کنم... فقط امیدوارم تلاش برای نوشتنم مثل تلاش برای برنامهنویس شدنم نباشه.