ویرگول
ورودثبت نام
همایون آزادپور
همایون آزادپورنوشتن در زمینه توسعه وب، هوش مصنوعی و دیجیتال مارکتینگ در کنار علاقه به موضوعات فلسفی و هنری.
همایون آزادپور
همایون آزادپور
خواندن ۴ دقیقه·۲ ماه پیش

چرا نباید یخچال پاکشوما را حتی به رایگان بخرید

داشتم با خودم کلنجار می‌رفتم که این مطلب را بنویسم یا نه. به یاد نگاه ترحم‌آمیز تعمیرکار افتادم زمانی که داشتم مشکل یخچال را حدود یک هفته بعد از خریداری به او توضیح می‌دادم. آن زمان معنای نگاهش را نفهمیده بودم. با انرژی داشتم برایش توضیح می‌دادم و او هم گوش می‌داد. من البته خشمگین بودم که کالایی که حدود ۵۰ میلیون تومان پولش را داده بودم بعد از چند روز دچار اشکال شده اما این را به تقدیر و شانسم نسبت می‌دادم. بالاخره از ده‌ها نسخه ممکن بود یکی مشکل داشته باشد. در کار ما هم این چیزها طبیعی است.

بالاخره تصمیم گرفتم بنویسم. حالا معنای نگاه او را می‌فهمم. البته نه حالا که وقتی در یک ماه مجبور شدم حدود ده بار تماس بگیرم و چهار بار تعمیرکار اعزام شد و باز مشکل حل نشد، متوجه نگاهش شده بودم. وقتی هر کدام از تعمیرکارها، خودشان درباره محصولی که خریداری کرده بودم نظر می‌دادند فهمیدم در چه هچلی افتاده‌ام.

ماجرا از کجا شروع شد

چند ماه پیش از شهر لوازم خانگی، یخچال و چند قلم کالا خریداری کردم که همه محصولات وطنی بودند. از انصاف نگذریم نیمی از آن‌ها در این چند ماه دچار اشکال نشدند اما نیم دیگر مشکل‌دار بودند. اتوی بخار را که اصلا نتوانستم استفاده کنم. اما یخچال پاکشوما تجربه خریدم را به کابوس تبدیل کرد.

حدود یک هفته بعد از خرید با بوق‌های مکرر متوجه شدم یخچال مشکل پیدا کرده. در نمایشگر علامت خطا نشان می‌داد. با خدمات پس از فروش تماس گرفتم. بماند که از چهارشنبه تا شنبه موفق نشدم با اپراتور صحبت کنم و حتی منشی گویا مرا به بخش خدمات متصل می‌کرد اما هیچ اتفاقی نمی‌افتاد و حتی بوق نمی‌زد. چندین بار تماس گرفتم همین وضعیت بود. تا اینکه شنبه تماس گرفتم و پس از اتصال به بخش خدمات و شنیدن صدای پاسخگوی خودکار، تازه متوجه شدم گویا آخر هفته پاسخگو نیستند و فقط سرکار می‌گذارند. خلاصه بعد از اینکه مشکل تلفنی حل نشد تعمیرکار فرستادند.

اولین تعمیرکار، قسمت موتور یخچال را باز کرد و با سشوار یخ‌ها را آب کرد تا مشکل رفع شود. گفت اگر دوباره مشکل ایجاد شد تماس بگیر. دوباره بعد از چند روز مشکل برگشت. باز تماس گرفتم و باز تعمیرکار ارسال کردند. مشکل رفع نشد. تعمیرکار بعدی آمد و یک قطعه را برداشت و گفت زمانی که قطعه برای‌مان ارسال شد برای نصب می‌آیم. سه روز بعد قطعه را آوردند و نصب کردند. جالب اینکه هر بار ۱۰۰ تا ۲۰۰ هزار تومان هزینه ایاب و ذهاب می‌گرفتند.

از این بگذریم که بعد از خرید یخچال با ذوق این‌که یخچال تازه خریده‌ایم آن را پر از گوشت و مرغ و مواد غذایی کرده بودیم. در همین فرآیندها تمام مواد غذایی خراب شد که خودش خسارت بزرگی در آن وضعیت اقتصادی بود. زنگ زدم و شکایت کردم این چه وضعی است. اپراتور فقط به حرف‌هایم گوش کرد و دوباره ثبت کرد که تعمیرکار بیاید. وقتی به صبوری و سکوت اپراتور فکر کردم متوجه شدم آن‌ها خودشان هم می‌دانند چه محصولی به ما فروخته‌اند. اصلا شاید هر روز مشتریان ناراضی - که شاید به اندازه من هم مودب نباشند - با آن‌ها تماس می‌گیرند و از خجالت‌شان درمی‌آیند.

زمانی ناامید شدم که حرف‌های تعمیرکارها را شنیدم. آن‌ها خودشان از این یخچال‌ها و بخصوص برخی برندهای ایرانی نالان بودند. هر روز ده‌ها مورد تعمیری داشتند. هیچ‌کدام درست کار نمی‌کردند و آن‌ها مجبور بودند هر روز با مشتریانی که کلافه شده بودند مواجه شوند.

بالاخره مشکل یخچال حل نشد و حالا مجبورم هر هفته وقت بگذارم و پیچ‌هایش را باز کنم و سشوار بگیرم و یخ‌های دور پروانه و موتور یخچال را آب کنم. بارها به سرم زد یخچال را ببرم وسط کوچه و آتش بزنم. آرزو می‌کردم ای کاش یخچال نداشتیم. در آن یک ماهی که یخچال نداشتیم، وسیله‌ای که امکان فاسد شدن داشت نمی‌خریدیم یا به اندازه مصرف همان روز می‌خریدیم.

وقتی این یخچال پاکشوما را خریدیم چند بار مواد غذایی‌مان فاسد شد. خون از کف یخچال بیرون می‌ریزد. پنیر و ماست کپک می‌زند. برخی مواد هم به خاطر ریختن آب یا خونِ گوشت روی‌شان، خراب می‌شدند. یکی دو بار من و همسرم مسموم شدیم. شب‌ها ناگهان صدای بوق درمی‌آید و از خواب می‌پریم و باید فکر کنیم آیا یخچال را از برق بکشیم یا فعلا آن را بی‌صدا کنیم. و هر بار به یاد آن نگاه ترحم‌آمیز تعمیرکار اول می‌افتم که با زبان بی‌زبانی می‌خواست به من بفهماند چه بلایی به سرم آمده است.

در آخرین تماس به اپراتور گفتم ما هر روز صاحب شرکت و سازنده یخچال را نفرین می‌کنیم. گفت ثبت کنم تعمیرکار بیاید؟ گفتم صد بار هم تعمیرکار بیاید مشکل رفع نمی‌شود. حتی اگر تعویض کنید، آن دستگاه دیگری که می‌دهید هم باز همین مشکل را خواهد داشت. چون یک کمپانی و مالکِ نادانش، بدون داشتن دانش کافی و فقط به واسطه رانت و انحصار، محصولی تولید کرده که کارآیی ندارد و درست کار نمی‌کند. برای سودجویی در کسب و کاری که هیچ سررشته‌ای از آن ندارد وارد شده. و این مشکل فقط مربوط به این شرکت و آن مدیر نیست. مثل سلول‌های سرطانی در همه جای این کشور ریشه دوانده‌اند. چه کنیم که زورمان به شما نمی‌رسد. که زورمان نرسید...

تولید داخلیمحصول ایرانی
۳
۰
همایون آزادپور
همایون آزادپور
نوشتن در زمینه توسعه وب، هوش مصنوعی و دیجیتال مارکتینگ در کنار علاقه به موضوعات فلسفی و هنری.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید