
نام رمان: میشه بمونی
نام نویسنده: یاس بانو
ژانر رمان: عاشقانه
خلاصه رمان:
رادان و نکیسا، استاد و دانشجویی که عاشق هم هستن و باهم رابطه
دارن. رادان قصد داره این رابطه رو رسمی و محکم کنه اما تا میخواد پا
پیش بزاره که یکهو…
دانلود رمان میشه بمونی از یاس بانو به صورتPDF رایگان
قسمتی از رمان میشه بمونی برای مطالعه و دانلود:
با صدای رادان نگاه از صورتش گرفتم.
– خانم مهتاج چیزی روی صورت من هست؟
شیطنتم گل میکنه و گفتم:
– بله چیزی هست.
– چی؟!
با علاقه نگاهی به صورتش انداختم.
– جذابیت و غرور!
صدای خنده بچهها باال رفت. رادان چشمهاش خندون شد و سعی کرد
هنوز جدیت داشته باشه!
– خانم مهتاج حالتون خوبه؟
– بله آقای بزرگمهر من کامال خوبم.
صدای خنده ریر-ریز بچهها میاومد که رادان با جذبه همیشگیاش گفت:
– لطفا ساکت شید. ساکت! شما هم خانم مهتاج لطفا روی درس تمرکز
کنین.
– چشم استاد.
رادان ادامه درس رو شروع به توضیح دادن کرد. من هیچی از درس
نفهمیدم چون تمام تمرکزم روی اون بود. یکهو نگاهش بهم خورد.
حرصی نگاهم کرد و روبه بچهها گفت:
– بچهها برای امروز کافیه. شما هم خانم مهتاج لطفاً با من بیاید.
– چشم…
برزخی نگاهم کرد که لبهام رو جمع کردم که نخندم. همراه رادان از
کالس بیرون زدیم و به سمت اتاقش رفتیم. توی دانشگاه رادان تنها
استادی بود که دفتر خصوصی داشت و این هم از مدیر بودن پدرش توی
دانشگاه گرفته. به اتاق که رسیدیم در رو باز کرد پشت سرش وارد شدم
که برگشت در رو بست. کیفش رو روی میز گذاشت و یکهو گفت:
– نکیسا میشه بگی چی شده؟
– چیزی نشده رادان فقط یکهو دلم خواست نگاهت کنم.
خیره-خیره نگاهم کرد و بعد نزدیک شد. خیره به چشمای سیاه رنگش
شدم. یک دستش رو کنار صورتم گذاشت.
– عزیزم، قربونت بشم، وقتی تو اونجوری بهم خیره میشی انتظار داری
ریلکس باشم!
– نوچ.
– خب ببین خودتم میدونی!
– رادان لج نکن دیگه.
کالفه دستش رو پایین میاره و میگه:
– لج نکردم فقط حواست باشه نکیسا اگه دفعه بعد اینطور خیره بشی
کار دستت میدمها!
– جون چه کاری؟
حرصی نگاهم کرد که دستام رو به حالت تسلیم باال بردم و گفتم:
– اوکی عشقم، اوکی. حاال بگو ببینم شام قراره کجا بریم؟
نگاهی بهم انداخت و به سمت کیفش رفت و برداشتش.
– اوالً تو دانشگاه عشقم عشقم نداریم. دوماً شما بیا برو کیفت رو بیار که
بریم. من میگم.
با یاد آوری اینکه کیفم همراهم نیست »هین«ای گفتم و بی توجه به
رادان از اتاق بیرون زدم و به سمت کالس دویدم. تا خواستم وارد کالس
شم به یکی خوردم که هر دو افتادیم. نگاهی به شخص روبهروم کردم که
دیدم ماهان یکی از همکالسیهاست.
– ببخشید من یکم عجله داشتم شرمنده!
– اشکال نداره پیش میاد.
بلند شد دستش رو به سمتم گرفت که نگاهای به دستش کردم و گفتم:
– ممنون خودم بلند میشم
بلند شدم که گفت:
– نه خواهش میکنم از این به بعد حواستون باشه.
– شرمنده، چشم.
از کنارش رد شدم و به سمت کیفم رفتم. برش داشتم و از کالس بیرون
رفتم. از سالن دانشگاه که خارج شدم رادان رو دیدم که داشت با یکی از
اساتید دانشگاه حرف میزد از کنارش گذشتم و از دانشگاه خارج شدم به
سمت محل قرارمون رفتم و ایستادم، بعد چند دقیقه ماشین پورشه رادان
جلوم ایستاد. بدون نگاه کردن به راننده سوار شدم.