ویرگول
ورودثبت نام
نودهشتیا
نودهشتیا
نودهشتیا
نودهشتیا
خواندن ۳ دقیقه·۳ سال پیش

رمان سیب خونین2

نام رمان: سیب خونین
نویسنده: EL
ژانر: فانتزی-علمی تخیلی-تراژدی
خلاصه:
چشم های سفیدم، درون آشفته من رو رسوا می‌کنه. این موهبت شیطانی هر روز مثل نفرین شکنجه‌ام میده. فرشته مرگ همه دوست‌هام به جز من رو با خودش می‌بره. زندگی برام یک شکنجه تدریجی شده‌. توی عمیق ترین بخش چاه زندگیم گیر افتادم. دیگه تاریکی زندگیم به انتهای خودش رسیده و توی اون اسیر شدم. بلند فریاد می‌زنم. شاید کسی صدام رو بشنوه.

بخشی از رمان جهت مطالعه و دانلود:
کیانا
مسافت خیلی طولانی رو دویده بودم و برای همین خیلی خسته شده بودم.
از شدن خستگی نفس کم آورده بودم و دچار تنگی نفس شده بودم
پاهام حسابی خسته شده بودند و شل شده بود.
قفسه سینه‌ام از شدت خستگی بالا پایین می‌اومد.
اما دیگه انرژی اون‌ خون‌آشام‌ها رو حس نمی‌کردم. ایستادم و رو به بقیه گفتم:
– دیگه تعقیبمون نمی‌کنند وایسید.
از شدت استرس نمی‌تونستم‌ روی زمین بشینم فقط خم شدم و دستم رو روی زانو‌هام گذاشتم‌.
بقیه هم مثل من بدجور خسته شده بودند.
آماندا از شدت خستگی روی زمین افتاد همان طور که نفس- نفس می‌زد یک آخی و گفت با کلافگی ادامه:
– مگه ما شکارچی نبودیم؟ چرا داریم فرار می‌کنیم.
ارسلان هم کنارش مثل من روی زانوهاش خم شده بود با عصبانیت غرید:
– چون اگه فرار نمی‌کردیم خودمون شکار می‌شدیم.
توی عمرم این همه خون‌آشام‌ رو یه جا ندیده بودم و این برام خیلی ترسناک بود.
فرهاد آلما رو روی زمین گذاشت و خطاب به من گفت:
– ببین می‌تونی با جادو براش کاری کنی.
کنارش روی زمین نشستم.
چاقویی بزرگی که وارد بدنش شده بود و خون‌ریزی بدی داشته بود و اون چاقو دسته چوبی داشت و شانس آورده بود و چاقو فقط دو بند انگشت با قلبش فاصله داشت.
رنگ روش پریده بود و تمام لباسش پر خون شده بود. رنگ روش سفید مثل کچ شده بود.
سخت نفس می‌کشید و سر و صورتش پر از قطره عرق بود.
دستم رو طرف چاقو گذاشتم و گفتم:
– وقتی سه گفتم تو چاقو رو بکش.
فرهاد یک باشه‌ای گفت و کنار آلما زانو زد.
دستش رو روی چاقو گذاشت و من شروع به شمارش کردم:
– یک…. دو….. سه
هم‌زمان فرهاد چاقو رو بیرون کشید و آلما از شدت درد یک ناله ضعیفی کرد. من هم یک لایه جادویی ضعیف روی زخمش درست کردم تا نزارم خون ریزی کنه.
اون درست توی دو قدمی مرگ بود. روحش در حال خروج از جسم بود و این رو به خوبی حس می‌کردم
اما نمی‌تونستم بزارم اون بمیره.
نمی‌دونم چه مرگم هست من همیشه گاها یا خیلی سرد و بی‌رحم هستم یا مثل الان آدم شدیداً احساساتی هستم. گاها احساس می‌کنم دچار یه جور بیماری روانی شدم‌. تعادل ندارم‌.
شاید به خاطر علاقه‌ای که به داداشم که پدرش هست نمی‌تونم نسبت بهش بی‌تفاوت باشم. قلبم ناخواسته کنترل من رو به دست گرفته بود.
می‌دونستم احیای اون انرژی زیادی ازم می‌گیره ولی تصمیم گرفتم اجراش کنم. نمی‌تونستم بزارم اون بمیره.
همون‌طور که دستم رو روی لایه گذاشته بودم و ازش حفاظت می‌کردم.
سرم رو بالا آوردم و گفتم:
– می‌خوام انرژی بگیرم تا آلما رو احیا کنم. هر چقدر می‌تونید ازم فاصله بگیرد اگه نزدیک من باشید ممکنه ناخواسته‌ انرژی شما رو هم جذب کنم و بهتون آسیب بزنم.

https://98iiia.ir

بیماری روانیعلمی تخیلی
۰
۰
نودهشتیا
نودهشتیا
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید