
نام رمان: از پیش باخته
نویسنده: Z.A.D
ژانر: عاشقانه-اجتماعی
تعداد صفحه: ۴۴۹
خلاصه:
افسون فرد سخت کوشی است که همیشه با فداکاری برای بهتر زندگی کردن تلاش کرده است. درمیانه مشکلات به این نتیجه میرسد که فداکاریهایشبرای بهتر زندگی کردن برای هیچ کس ارزش نداشته وتنها به مشکلاتش اضافه کرده است. ملاقاتش با فردیخاص به او این فرصت را میدهد تا از قالب افسونهمیشگی خارج شود و بازی را آغاز کند که برد و باختآن از ابتدا مشخص است.
بخشی از رمان جهت مطالعه و دانلود:
گاهی آنقدر زندگی سخت و غیرقابل پیش بینی میشودکه شرم معنی واقعیش را از دست میدهد. شاید اگریک سال پیش بود، افسون با دیدن اسم جواد بر رویصفحه گوشیش از جا میپرید، حرص میخورد و بعد باشرمندگی تماس را جواب میداد. اما در این یک سالهمه چیز آنقدر سریع تغییر کرده بود که افسون بهراحتی و بدون هیچ عذاب وجدانی چشم از صفحهگوشی گرفت و بدون توجه به تماس، به صفحهیکامپیوتر مقابلش چشم دوخت.
همانطور که چشم به صفحه دوخته بود، دستش را درازکرد و فنجان چایی سرد شده را برداشت که نیم ساعتپیش آبدارچی آورده بود. همزمان با روشن شدن دوبارهصفحهی گوشی و نمایان شدن دوباره اسم جواد، آقایمیرعلایی، سرپرست گروه وارد اتاق شد و خطاب به سهکارمند داخل اتاق گفت:
– نیم ساعت دیگه جلسه داریم. داخل اتاق کنفرانس.
قبل از رفتن با نگاه کوتاهی به افسون ادامه داد:
– خانم کاشانی. سعی کنید سر وقت سر کار باشید. ملت معطل شما نیستند.
افسون سرش را به معنی «باشه» تکان داد. این مسئلهآخرین چیزی بود که افسون به آن اهمیت میداد. چشماز میرعلایی گرفت. گوشی را چرخاند به گونهای کهصفحهاش رو به میز باشد و به سراغ طرحهایی رفت کهتا نیم ساعت دیگر باید در اتاق کنفرانس ارائه میداد. بعد از چند دقیقه طاقت نیاورد و گوشی را خاموش کرد. میتوانست به جواد بگوید شارژش تمام شده است.
با وجود اینکه گوشی را جواب نداده اما تمام فکر وذکرش پیش تماس جواد بود. در ذهنش تمام راه حلها رازیر و رو میکرد و به نتیجه نمیرسید. چشم از ساراگرفت که با آب و تاب در مورد پروتز جدید لبهایش بانکیسا صحبت میکرد و حواسش را به مانیتور رو بهرویش داد. نمیخواست در بحبوحه مشکلاتش اخراجشود.
جلسه در اتاق کوچک و خفهی کنفرانس تا ظهر و وقتناهار طول کشید. بعد از اتمام جلسه، کیف کوچکسیاهرنگش را برداشت و نگاهی به ساعت انداخت. برای خوردن یک ساندویچ وقت کافی داشت. سارادرحالی که دستش را با دستمال خشک میکرد وارداتاق شد و پرسید:
– میری ناهار؟
– آره.
– بذار منم بیام.
سارا همیشه پرحرفی میکرد و افسون به خصوصامروز حوصله شنیدن حرفهایش را نداشت. جوابینداد که سارا آن را به معنی موافقت برداشت کرد. درطول مسیرشان از طبقه سوم ساختمان شرکت تافستفودی رو به روی آن، سارا مشغول تعریف ازاستخدامی جدید شرکت، یک مرد جوان تقریبا سیساله بود. صحبت در مورد مردها تنها موضوع موردعلاقهاش بود.