دوستش دارم...
نمیدونم چی شد که به اینجا رسیدم از این دوست داشتن راضی نیستم و میدونم هیچ وقت و تحت هیچ شرایطی ممکن نیست
میدونم احساس یه طرفه است
اون آدم شکست بزرگی تو زندگیش مدتها قبل داشته و روح اش هم خبر نداره که من چه حسی بهش دارم
اولش میگفتم یه حس گذراست
اما ادامه دادن و حرف زدن های کوتاه و گهگداری
باعث شد وجودش رو همیشگی دوست داشته باشم
میخواستم بهش بگم... اما اون منِ منطقی م صداشو بلند کرد و گفت خوب که چی؟ گفتی و چی شد؟ هیچی نمیشه و تو همون صحبتهای کوتاه رو هم از دست میدی....
میخوام بگم همیشه یه جای دنیا میلنگه