کافه ها، خاطره های مارو توو خودشون حک میکنن
مثل همون روزی که روبه روت نشسته بودم
هوا سرد بود و من میلرزیدم، اما دوست داشتم ساعتها همونجوری باشم و فقط نگاهت کنم
قهوه های نیمه خورده و نگاه های گره خورده و حرفهای نصف و نیمه
اما بازم دوست داشتم نگاهت کنم...
ما برای باتو بودن ؛ عمر خود را باختیم دآخه لعنتی
یه بار دیگه بیا و بگو که بریم یه قهوه توو همون کافه ؛ توو همون سرما بخوریم شاید قلبمون بازم گرم بشه....
گرفتن دستات، لم دادنای از قصد به شونه ات...
ذره به ذره از وجودم میخواد که تکرار بشه...