ویرگول
ورودثبت نام
فرزانه شـ...
فرزانه شـ...فرزانگی?
فرزانه شـ...
فرزانه شـ...
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

گفتنی ها را نگفتم...

کافه ها، خاطره های مارو توو خودشون حک میکنن

مثل همون روزی که روبه روت نشسته بودم

هوا سرد بود و من میلرزیدم، اما دوست داشتم ساعتها همونجوری باشم و فقط نگاهت کنم

قهوه های نیمه خورده و نگاه های گره خورده و حرفهای نصف و نیمه

اما بازم دوست داشتم نگاهت کنم...

ما برای باتو بودن ؛ عمر خود را باختیم دآخه لعنتی

یه بار دیگه بیا و بگو که بریم یه قهوه توو همون کافه ؛ توو همون سرما بخوریم شاید قلبمون بازم گرم بشه....

گرفتن دستات، لم دادنای از قصد به شونه ات...

ذره به ذره از وجودم میخواد که تکرار بشه...


۲
۰
فرزانه شـ...
فرزانه شـ...
فرزانگی?
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید