پاییز من

الان که دارم مینویسم ساعت دو و نیم شبه

شده ۱۶آبان

وسط پاییز و من دلم روشنه به برگ های نارنجی و طلایی

به بارون های آبان

به باد پاییز

من زاده ی پاییزم

فصلی که برگها میریزن

و نشون میدن هیچ چیزی موندنی نیست

یاد میدن که وابسته هیچ شاخ و برگی نباش و همیشه واسه شروع جدید

آماده باش

تولدمه....

حس خنثی و قاطیش خوشحالی هم هست

همیشه ذوقمو نشون دادم و امروز هم ذوق زدم کلی

و الان هم با یه متن تبریک

حالم عوض شد... بعد از این همه سال نبودن

اومد و گفت و گفت و گفت

از احساسش از حسرتش و آرزوهاش...

و من.....

وارد سی سالگی شدم....

سلام به دهه ی جدید زندگی....

خداحافظ بیست سالگی....

اما درون من هنوز یه دختر بیست و دو ساله ی کل شق و احساساتی و مغروره

با کلی خنده و گریه

که هنوزم تو اون لونه ی صورتی

شباشو با ستاره ها صبح میکنه.....