اول آذر

امشب زیر بارون وقتی داشتم سیگار میکشیدم

به این فکر کردم که چه شبهایی رو با فکر کردن به چه آدمایی صبح کردم

اینکه چه غصه ها که زیر بارون به یاد بعضی ها نخوردم

و اشکهایی که نریختم

فکر میکردم اگه فلانی از زندگیم بره دیگه هیچ وقت حال من خوب نیست

یا اگه دلشو شکستم کاش یه روز بفهمه که مصلحت این بود

چه حرفها و چه عاشقانه هایی که زیر بارون گفتم و شنیدم

چه قول و قرارهای ابدی که گذاشته نشد و اما

چه بوسه هایی که خاطره شد....

امشب کام از سیگارم میگرفتمو دلم غمگین میشد از فکر کردن به گذشته...

شب های بیشتری میشد خاطره ساخت و من همیشه عجله داشتم واسه آینده....

این آینده ی لعنتی....پس کجاست

حالا سیگارم تموم شده اما بارون تندتر شد

حالا آبان تموم شد و صدای بارون تموم نشد

حالا اون آدما نیستن و

من

سیگار به دست زیر بارون

خاطره هامو ورق میزنم و

دلتنگی دستشو گذاشته رو گلوم و احساس میکنم داره خفه ام میکنه.....