چرا نباید گذشت از آدمی که به راحتی ازت میگذره؟
چرا روزهاتو باید با یاد کسی بگذرونی که اون ساعتی رو هم به تو فکر نمیکنه...
شاید باید از یه جا به بعد صبر کنی و به خودت بگی بسه دیگه کافیه
از اینجا به بعد به خودت فکر کن
به استعدادهات ، هدف هات ، علاقه مندی هات...خیلی سخته کسی که وقتی باهاش حرف میزنی آروم میشی، روزت ساخته میشه رو بزاری کنار...
اما باید یاد بگیری گاهی آدمایی که میان سر راهت، قرار بر همیشه موندن ندارن
قرار نیست باهاشون بقیه عمرت رو شریک بشی
شاید مثل یه نسیم یا شایدم طوفان فقط رهگذرن... کسی که میمونه خودتی و خودت...
باید بیشتر از همه ، خودت رو دوست داشته باشی...
نقطه ی عطف تو دقیقا همینجاست....
آخرین روزهای پاییز قرن