میخواستم از رندترین تاریخ آخرین پاییز قرن بنویسم ولی به خودم گفتم که چی؟
تو این روزهای قرنطینگی و سیاه و ابری
نمیشه رفت زیر بارون و آواز خوند ؛ مردم میگن دیوونه اس ما داریم واسه نون شب غصه میخوریم و حالا این...،
میخواستم امروزو برا خودم خاص کنم که هروقت یادم اومد لبخند بزنم ، اما خوب نشد
تنهایی و سیگار و موزیک شدن عضو جدانشدنیه این خونه ...
آذرماههایی گذروندم که سوز برف بهمنش روی قلبم تیر کشید....
پاییز با سرعت داره میگذره و ...
خلاصه که این تاریخ و عددهای پشت سر هم و ماه کامل امشب هم حال این روزای مارو خوش نمیکنه
خدایا امید به خودت و تمام....
۹۹/۹/۹