تو زندگیم چندباری پیش اومده که عشق اول طرف مقابلم باشم
حس خاص بودن قشنگی بهم میداد
الان که توی تاکسی نشستم و دارم نزدیک خونه ی پدری میشم فکرم پرواز کرد به سالهای پر شور جوونی و کله شقی
و ادم هایی که فکر میگردم هیچ وقت دیگه قرار نیست ببینمشون
اما چندروز پیشا یکیشونو دیدم
تعجب برانگیز همراه با یه حسادت درونی
که عوض شده بود بزرگ شده بود و ازدواج کرده بود...
یا اون ادمی که عشق اولش بودم
اولین خواستگاری بود که اومد به خونمون
حالا ازدواج کرده و خوشبخته....
از خودم میپرسم من چی؟
خوشبخت شدم؟؟!!