انقدر قوی شدم که دیگه نترسم از دست دادن رهگذرها
همونایی که میدونم یه مدت میان و مسافرن
اونم همینه حالا دیگه فرقی نداره که رفته یا نصفه نیمه باشه.... واسه منی که خیلی هارو از دست دادم
دیگه فرقی انچنانی نداره
در مقابل اون آدمایی که چندسال تو قلبم جا خوش کرده بودن.....
و الان دیگه نیستن......
من گاهی دلم واسه اونا انگ میشه واسه آدمای قدیم و خاطرات قدیمی....
و این یه حقیقت انکار ناپذیره دیگه نمیشه ازش فرار کرد، به خودم که نمیتونم دروغ بگم
من یاد قدیما که میافتم خیلی دل تنگ میشم و میگم چه دوران خوشی بود.... زیر لب میگم یاد باد، آن روزگاران یاد باد.....
۲۸اردی/ ۱۰:۵۵ شب