شب بود.آسمان پر از ستاره های زیبایی که همچون چراغی در آغوش بیکران آسمان شب فرو رفته بودند. دوست داشتم ساعتها،نگاهم،حس خوب این نقاشی شگفت انگیز و سراسر اعجاب الهی را به ذره ذره وجودم تزریق کند.اصلا چشمانم که به آسمان پرستاره می افتد دیگر میلی به دیدن شلوغی زمین ندارد.چه دل نشین و روح نواز است دمی را که به دعا در زیر آسمانش دست به نیاز و تشکر برآوری.
هر چه شکرت کنم بخاطر هر آنچه که به من عطا کرده ای بازهم کم است.
رَبُّنَا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ لَنْ نَدْعُوَ مِنْ دُونِهِ إِلٰهاً لَقَدْ قُلْنَا إِذاً شَطَطاً (۱۴)
« پروردگار ما پروردگار آسمانها و زمین است . جز او هرگز معبودى را نخواهیم خواند ، که در این صورت قطعاً ناصواب گفته ایم".
آیه۱۴سوره کهف