رتبه بندی 10بهترین فیلم ترسناک دهه 2000

پس از برداشت فراوان در دهه قبل، فیلم های ترسناک در دهه 90 تا حدودی به ورطه نابودی رفتند. این دوره ای بود که به لطف دنباله هایی با بازده کمتر باکس آفیس، شاهد مرگ دیرهنگام تعدادی از فرنچایزهای زمانی سودآور مانند Nightmare on Elm Street و Friday the 13th بودیم. با این حال، یک تجدید حیات با طلوع هزاره جدید آغاز شد. با ظهور تکنولوژی فیلم های دیجیتال و قدرت محاسباتی مقرون به صرفه، ساخت فیلم ارزان تر شد، در حالی که اینترنت مرز جدیدی برای تبلیغ و انتشار فیلم بود.
تماشای وحشت هولناک 11 سپتامبر و جنگ عراق در زمان واقعی بر روان جهانیان آسیب وارد کرد و نسل جدیدی از فیلمسازان فقط مشتاق بودند که از این اضطراب ها با رویکردی صریح و سخت به ترس استفاده کنند، رویکردی که گاهی اوقات استثمارگر و استثمارگر بود. توهین آمیز ("صدپا انسانی")، گاهی بر اساس واقعیت خشونت آمیز وحشیانه ("اره"، "خوابگاه")، و گاهی کاملاً پوچ گرایانه ("شهدا"). تماشاگران پیچیدهتر شدند و وحشت از انگی که در دهه 80 به طور ناعادلانه به آن چسبیده بود دور شد. فیلمهای خارجی - و زیرنویس - محبوبیت بیشتری پیدا کردند، همانطور که خطوط بین ژانرها محو شد. فیلمهای ترسناک در حال تبدیل شدن به هنر بودند.
بنابراین، خود را از MySpace و TheFacebook دور کنید و در زمان به دهه 00، مقصد نهایی ما، برگردید...

بازسازی «سپیده دم مردگان» توسط زک اسنایدر که تقریباً همنام خود «Shaun of the Dead» را در موقعیت شماره 21 قرار می دهد، اغلب در فهرست بازسازی های مردمی قرار می گیرد که بهتر از نسخه اصلی هستند. علاقه خاصی به فیلم جورج آ. رومرو در سال 1978 من را از آن گروه حذف می کند، اما نمی توان انکار کرد که «سپیده دم مردگان» یک بازسازی عالی لعنتی است. در هر دو نسخه، بازماندگان یک آخرالزمان زامبی، خود را در یک مرکز خرید محلی محصور میبینند و مجبور میشوند از خود در برابر مردگان حریص که درون و بیرون کمین کردهاند، و همچنین گروههای دیگر از انسانهای مرتد دفاع کنند.
«سپیده دم مردگان» اسنایدر با شروعی کاملاً مطمئن آغاز میشود و در تیتراژ آغازین، کل زامبیها از سر راه خارج میشوند. سپس بلافاصله وارد دنیای کابوسوار جنازههای زندهشدهای میشویم، بدون هیچ هشداری در مورد مشکل پیش رو، زیرا رهبر ما، آنا، باید از خود در برابر دختر همسایه زامبیشدهاش دفاع کند. گزیده شده و متحول شده، شوهرش نیز به مبارزه می پیوندد، در حالی که هرج و مرج در محله زمانی آرام حومه شهر او به وجود می آید. "Dawn of the Dead" مملو از چیزهایی است که می تواند علامت تجاری اسنایدر باشد: یک پالت رنگی سفید، صحنه های اکشن دیوانه کننده، و غیره. همه فیلمهای اسنایدر شبیه کتابهای کمیک متحرک هستند که در اینجا بهویژه خوب عمل میکند.

یک زوج جوان در حین سفر کمپینگ در اوکلاهاما توسط یک محکوم و دوست دختر معتادش با ماشین جک می زنند، اما وقتی لاستیک ماشین پس از برخورد با حیوانی در جاده می ترکد، هر چهار نفر مجبور می شوند در یک پمپ بنزین متروکه پناه ببرند. . آنها در حمام با یک متصدی پمپ بیمار مواجه می شوند و متوجه می شوند که او حامل یک عفونت وحشتناک است که می تواند همه آنها را به هلاکت برساند.
«Splinter» که یک قطعه وحشتناک و مؤثر از بدن ترسناک است، همه چیز را به خوبی دریافت می کند: یک بازیگر کوچک - و متقاعدکننده - محدود به یک مکان منحصر به فرد، در حال نبرد با یک دشمن وحشتناک و وحشتناک. این یک موجود کمهزینه در قلب است، اما با یک هیولای اصلی از نظر بصری خیرهکننده، و با اعتماد به نفس فیلمی با بودجه 10 برابر ساخته شده است.
«Splinter» همچنین به دلیل اینکه فیلمی ترسناک است که باید برای دیگر شخصیتهای فیلم ترسناک نمایش داده شود، به عنوان درسی از نحوه انجام آن قابل توجه است. کاراکترها اقدامات معقولانه ای انجام می دهند و رفتار منطقی از خود نشان می دهند، و در موارد نادری برای فیلم های ترسناک، هیچ کس به دلیل حماقت یا نادانی نمی میرد. "Splinter" دارای پرش های سریع بسیار زیادی است (شاید به عنوان یک نیاز بودجه برای جلوگیری از نشان دادن بیش از حد موجود)، اما هنوز هم کاملاً توصیه می شود.

«هاستل» داستان گروهی از کولهپشتنشینان آمریکایی و ایسلندی بیاحتیاط را روایت میکند که به تازگی فارغالتحصیل شدهاند و در یک سفر لذتپرستانه در سراسر اروپا هستند. با وسوسه جذابیت یک خوابگاه اسلواکی، تعطیلاتی که باید پر از نوشیدنی، مواد مخدر و رابطه جنسی معمولی باشد، با پسرانی که توسط یک سازمان شوم اسیر و شکنجه شده اند، به پایان می رسد.
فیلمهای هاستل در نگرشهایشان نسبت به کشورهایی که در آن زندگی میکنند کاملاً ناخوشایند، نژادپرستانه مرزی هستند (درک جغرافیایی و سیاسی الی راث از اسلواکی حداقل میگوید درهم و برهم است)، و تنها با مجموعهای از شخصیتهای عمدتاً نامناسب پراکنده شدهاند. در کنار «اره»، «هاستل» را پدرخوانده ژانری می دانند که (نه ناعادلانه) به «پورن شکنجه» معروف است.
اما نمی توان منکر تاثیرگذاری این سریال به عنوان فیلم های ترسناک شد. تماشای «هاستل» واقعاً ناراحت کننده است و در جایی که بیشتر کارگردانان پس از مدتی از حتی بیمعنیترین غمها دوری میکنند، دوربین الی راث بهطور ناخوشایندی روی قتلعام میماند. فقط بدون سبک متمایز، یادآور جالو ایتالیایی است. مانند دیگر فیلمهای این فهرست، «هاستل» فیلمی است که بدون دنبالههای ضعیفتر به بهترین شکل ارائه میشد، اما هالیوود بر شکنجه تماشاگران نیز اصرار داشت.

Ginger Snaps (2000) علیرغم محبوبیتشان در دهه 80 (با «گرگینه آمریکایی در لندن» و مجموعه «زوزه»)، فیلمهای گرگینه در آغاز هزاره جدید به طور فزایندهای نادر شدند. با این حال، "Ginger Snaps" آمد و جان تازه ای (و استعاره) در این ژانر دمید و آن را به یک فیلم ترسناک کانادایی کوچک و شگفت انگیز تبدیل کرد.
خواهران بریژیت و جینجر در شهر کوچک حومه شهر بیلی داونز زندگی می کنند و شیفته موجودات وحشتناک هستند. در غروب اولین دوره قاعدگی جینجر، او توسط یک موجود وحشی مورد حمله قرار می گیرد. زخم های جسمی او بهبود می یابد، اما شخصیت او تغییر می کند. او اعتماد به نفس بیشتری دارد، بسیار پرخاشگر است و از نظر جنسی فعال می شود، و بیشتر و بیشتر از خواهر گوشه نشین خود دور می شود - اوه، و هر زمان که ماه کامل می شود به یک موجود گرگ دوپا تبدیل می شود.
استعاره از lycanthropy به عنوان بلوغ یک موضوع قوی در سراسر جهان است، و دیدن آن در فیلمی با دو بازیگر زن قدرتمند - و بسیار متفاوت - بسیار عالی است. مانند «بدن جنیفر» به همان اندازه عالی، به شدت زنانه و با مضمون مشابه، سطح سالمی از طنز تاریک در سراسر وجود دارد. این بهترین فیلم گرگینه در مورد قاعدگی است. عادت زنانه.
...
برای مشاهده و ادامه مطالب بیشتر اینجا کلیک کنید.