سه رویکرد مختلف در مواجهه با چیزهایی که خلاف باورها و جهانبینیمونه وجود داره؛
1. انقدر محکم به باورها و عقایدمون بچسبیم که هیچگونه شک و تردیدی رو به دلمون راه ندیم. حتی اگه تمام حقایق موجود برخلاف باورهامون باشه، چشمهامون رو ببندیم و گوشهامون رو بگیریم تا مبادا ذرهای متزلزل بشیم.
2. به باورهامون پایبند باشیم اما همیشه این آمادگی رو داشته باشیم تا اگه با واقعیت تازهای روبهرو شدیم، باورهامون رو تغییر بدیم یا به کلی کنار بذاریم.
یعنی با چشمو گوشِ باز به جستوجوی حقیقت باشیم.
اما یه رویکرد دیگه هم وجود داره که انتخاب اکثر ماست:
3. باورها و نظرهای شخصی خودمون رو داشته باشیم اما اگه چیزی خلاف باورهامون بود یا حتی بهزور بهمون تحمیل شد، یهجوری توجیهش کنیم! یهجوری -که کسی شک نکنه!- اون باور غلط یا تحمیل شده رو حل کنیم تو دل باورهای خودمون.
چهجوری؟ مثلا؛ ما همه میدونیم که حق تعیینتکلیف واسه پوشش هیچکسی رو نداریم، حالا چه آقا باشه چه خانم. اما وقتی یه نفر بهزور باور اشتباه خودش رو به ما تحمیل میکنه، میگیم: خب، بالاخره هر کشوری قانون خودش رو داره! یا واقعا الان بزرگترین مشکل ما اینه؟! و یا ...
ما اون باور غلط رو تایید نکردیم، رد هم نکردیم... توجیهش کردیم.
این سه رویکردی رو که خوندید، آقای «کارل گوستاو یونگ» تو کتاب «انسان و سمبولهایش» در مورد افرادی که باورهای مذهبی دارن، گفته اما من تعمیمش دادم به تمام باورهاو اعتقاداتی که داریم.
مهمترین مسئلهای که اینجا بهنظرم وجود داره اینه که دسته دوم از آدمها هیچوقت به هیچچیز عادت نمیکنن. همیشه در تکاپو برای کشف مسیرهای تازه هستن! دسته اول و سوم اما خیلی زود به همهچیز عادت میکنن. دسته اول به نشنیدن و ندیدن جهان اطرافشون، و دسته سوم هم به توجیه هر چیزی که برخلاف باورهاشونه. خبر بد اینجاست که «زندگی در اعماق عادتها، هیچ فرقی با مرگ ندارد».
زندگی در اعماق عادتها
هيچ فرقی با مرگ ندارد
تو مردهای
فقط معنای مرگ را نمیدانی!
رسول یونان

امیدوارم که از مطالعه این یادداشت لذت برده باشید...
اگه علاقهمند به شعر و ادبیات هستید، پیشنهاد میکنم پادکست مجله نهان رو از کستباکس بشنوید. من و زهرا میرزاده تو این پادکست تلاش میکنیم، مهمترین نظریهها و جریانهای ادبی رو با زبانی ساده و بهصورت داستانی تعریف کنیم.