من دوستت داشتهام. همیشه دوستت داشتهام . در همه حال دوستت داشتهام. ولی تو هیچ وقت ندیدی. تو همیشه غرق در روزمرهگیهای خودت بودی.
(( گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آید *** گفتم که ماه من شو گفتا اگر برآید ))
مرا دیدی؟ مانند دیگر عشاق برایم عاشقانه سرودی؟
(( گفتم ز مهرورزان رسم وفا بیاموز *** گفتا ز خوبرویان این کار کمتر آید ))
درست میگویی. وقتی یک نفر هست که در همه حال دوستت دارد، حتی زمانی که نامهربانی میکنی آبروداری میکند و در قصههایش همیشه مهربانترین و عاشقترین نقش را به تو میدهد. چرا باید برایش عاشقی کنی؟
(( گفتم که بر خیالت راه نظر ببندم *** گفتا که شب رو است او از راه دیگر آید ))
چهکار میشود کرد؟ دلم را با خودت بردهای. آدم مگر میتواند بدون دل زندگی کند؟
(( گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد *** گفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید ))
گفتم میشود یک روز با نسیم خنک اول صبح سر و کلهات پیدا شود. بیایی و دیگر هیچوقت نروی. میشود ؟
(( گفتم خوشا هوایی کز باد صبح خیزد *** گفتا خنک نسیمی کز کوی دلبر آید ))
گفتم میدانم من این آرزو را باید به گور ببرم، که یک روز تو بیایی و بنشینی کنارم و من یک دل سیر نگاهت کنم ...
(( گفتم که نوش لعلت ما را به آرزو کشت *** گفتا تو بندگی کن کو بنده پرور آید ))
گفتم یعنی میشود دلت برایم بسوزد یک قدم راهت را به سمت ما کج کنی و دلم به آمدنت خوش شود؟
(( گفتم دل رحیمت کی عزم صلح دارد *** گفتا مگوی با کس تا وقت آن درآید ))
گفتم می بینی وقتی حرفهایمان گل میاندازد، صبح میشود و وقت بیداری و باید خداحافظی کنیم و به دنیای سیاه و سفید زندهها سفر کنیم؟
(( گفتم زمان عشرت دیدی که چون سر آمد *** گفتا خموش حافظ کاین غصه هم سر آید ))