با خودم فکر میکنم چه خوب میشد اگر خدا چرخهی آفرینش انسانها را نگه میداشت و بعد آرام برعکس میچرخاند
چه خوب میشد اگر پیر به دنیا میآمدیم
طوری که هیچکدام از این ظواهر نتواند دلیل عاشق شدنمان باشد
و بعد از آنکه پیرمردها و پیرزنهای عاشقی شده بودیم
جوان میشدیم ...
آه که آنوقت چقدر میتوانستیم همدیگر را دوستداشته باشیم
چقدر میتوانستیم فارغ از زیبایی های ظاهری
تنها به خاطر ابعاد زیبای انسانی مان یکدیگر را دوست داشته باشیم