میدونی یه وقتایی هست؛
حرفام‌نمیاد،مثله همین الان،میخوام بگما،میخوام بنویسم،اما چیو،یه مغز پری که هیچی نمیتونم بیارم به زبون،
میدونی،یه وقتایی هست که دیگه نمیتونی حالتو بگی،دیگه نمیتونی حالتو توصیف کنی،نیازی به این کار نیست،به دردودل و اینا هم‌زیاد اعتقاد ندارم،آدما باید از درون خالی شن،
میدونی،من به زندگیم،راستش زندگیم که نه،به این نفس کشیدنم امیدوار نیستم،به آیندمم امیدوار نیستم،میدونی،من دیگه حتی به خودمم امیدوار نیستم.
