خیلی به این فکر کردم که چطور میتونم دختر خوبی باشم تو ارتباط باهات. چطوری طوری رفتار کنم که اذیت نشی، که آزارت ندم، که ناراحتت نکنم. و بعدش در نهایت به این جمع بندی رسیدم که ، فقط با نبودنم میتونم خوب باشم برات. تو آدم خیلی خوبی برای من و زندگیم بودی و هستی که از سر انسانیت و دلسوزی و محبت توو روزای سختم کنارم بودی و شاید دلت می خواست از یه جایی ببعد ادامه ندی ولی عذاب وجدان و ترس از اینکه من آسیب نبینم ادامه دادی. میدونم که دوستم داشتی ولی اینم میدونم که خیلی بخش هاش و از یه جایی ببعد دیگه ترحم و دلسوزی بوده و پذیرفتمش .
شاید بهترین و خوب ترین کاری که میتونم بکنم اینه که دیگه نباشم و دیگه چیزی نگم و نخوام که توو زندگیم باشی و هیچ حرفی نزنم و کاری نکنم و رفتاری انجام ندم که تو دوباره احساس مسولیت و دلسوزی کنی برام.
تمام چیزای خوبی که بهم دادی توو وجودم برای خودم نگه میدارم و تا همیشه در ذهن و قلبم میمونی و برای آرامش تو رهات میکنم . چون حضور من از هر جنسی تو رو ناراحت میکنه.
مرشد، رفیق، معلم، پدر، پارتنر، خونواده و بهترین من تا ابد هستی