یادمه وقتی راهنمایی بودم یک دوستی داشتم که خاطراتش رو هر روز مینوشت ! و منم بعد مدتی برای اینکه ازش جا نمونم شروع به روزانه نویسی کردم ! اون زمان فقط برای تخلیه انرژی و اروم کردن خودم اتفاقات روزانه و حسم به اتفاقات رو مینوشتم!
الان ۱۰ سال از اولین بار که شروع به نوشتن خاطرات روزانه کردم میگذره و من الان یک گنجینه ی گرانبها از خاطراتم دارم ! و مهم ترین چیزی که از روزانه نویسی یاد گرفتم این بود که اتفاقات تلخ و شیرین میگذرن و به حسی که الان داری ممکنه یک سال دیگه از ته دل بخندی و به نظرت مسخره بیاد! پس لازم نیست غصه ی هیچ چیز رو بخوری چون جهان در گذره ...