ویرگول
ورودثبت نام
fiberopticbank
fiberopticbankوبسایت تخصصی کابل فیبر نوری و شبکه (هر چی درباره شبکه می‌خوای بدونی، بیا اینجا)
fiberopticbank
fiberopticbank
خواندن ۴ دقیقه·۶ سال پیش

راهنمای نصب و بررسی کابل فیبر نوری هوایی

کابل فیبر نوری هوایی به نوعی کابل فیبر نوری گفته می‌شود که با نصب بر روی رشته مسنجر، طناب سیم با سیم سنج کوچک، برای نصب خارج از OSP، بین قطب طراحی و استفاده می‌شود. به طور کلی، کابل Aerial معمولاً از پوشش‌های سنگین و عناصر محکم فلزی یا آرامید ساخته می‌شوند. با استفاده از کابل‌های فیبر نوری هوایی، این ساخت و ساز هوایی به نصاب این امکان را می‌دهد تا بدون حفر جاده‌های دیگر برای دفن کابل‌ها یا کانال‌ها، از زیرساخت‌های قطب موجود استفاده مجدد کنند و همچنین تا حدی در هزینه‌های ارائه دهندگان شبکه صرفه جویی می‌کند.

با توجه به روش‌های نصب کابل فیبر نوری هوایی، این کابل‌ها را می‌توان به طور کلی به دو نوع طبقه بندی کرد:

سیم‌های زنجیره‌ای و خود پشتیبان- نوع اول یک نوع کابل لوزتیوب در فضای باز است که می‌تواند به صورت پیچی بر روی یک مسنجر یا کابل دیگر قرار گیرد (معمول در CATV). مورد دوم به اندازه کافی قوی است و می‌تواند بدون استفاده از عناصر فلزی رسانا، خود را بین سازه‌ها پشتیبانی کند، که می‌تواند بیشتر به کابل خود پشتیبان تمام دی الکتریک (ADSS) و کابل شکل 8 تقسیم شود. کابل‌های هوایی شکل 8 متداولترین کابل‌های فیبر نوری هوایی هستند و می‌توان آن را به سه نوع اصلی تقسیم کرد: GYTC8S ، GYXTC8Y و GYXTC8S.

روش نصب کابل نوری هوایی

دو روش معمول برای نصب کابل فیبر نوری هوایی وجود دارد؛ روش قرقره متحرک و روش قرقره ثابت. در اینجا مراحل اساسی این دو روش نصب، آورده شده است.

استقرار کابل فیبر نوری هوایی با روش قرقره متحرک

در روش قرقره متحرک به طور معمول وقتی یک تریلر قرقره کابل یا یک کامیون بالابر هوایی می‌تواند در امتداد خط قطب حرکت کند و هیچ مانعی برای جلوگیری از بالا بردن کابل وجود ندارد، انجام می‌شود. این یک عملیات یک مرحله‌ای است و نیازی به استفاده از بلوک‌های کابل یا خطوط کشش نیست و باعث صرفه جویی در وقت برای کل مرحله استقرار می‌شود. با این حال، از آن معمولاً در کل استقرار کابل، استفاده نمی‌شود و جایگزینی قرقره ثابت به طور مداوم مورد نیاز است. مراحل نصب به قرار زیر است:

مرحله 1: قرقره کابل باید بر روی یک حامل قرقره بر روی یک تریلر کابل یا کامیون خط هوایی نصب شود. سپس حامل قرقره در طول مسیر کابل رانده می‌شود.

مرحله 2: با پیشرفت در طول مسیر، کابل باید قرقره را بدون هیچ گونه کشش برگشتی روی کابل پرداخت کند، به قطب هدایت شود و با سخت افزار مناسب پشتیبانی شود.

مرحله 3: بررسی کنید آیا فاصله بین کامیون خط هوایی یا کابل کامیون و موقعیت قطب اول مناسب است، اطمینان حاصل کنید که کابل لوزتیوب کافی برای اتصال و ذخیره لوزتیوب وجود دارد.

مرحله 4: سپس نصب کننده باید پشتیبانی مناسب از بن بست را به کابل نصب کرده، آن را به سطح پشتیبانی صحیح برساند و بن بست را به قطب نصب کند.

مرحله 5: هنگام حفظ سرعت و کشش ثابت، وسیله نقلیه قرارگرفته باید تا حد امکان موازی و نزدیک به خط قطب حرکت کند.

مرحله 6: هنگامی که بازده کابل از قطب بعدی در مسیر، فاصله کافی داشت، کابل باید تا ارتفاع قطب مورد نیاز بالا رفته و در یک قلاب J یا تکیه گاه موقت قرار گیرد.

مرحله 7: نصب span by span را ادامه دهید تا زمانی که کل مراحل اجرا شود و به قطب بن بست نهایی برسید.

مرحله 8: در این مرحله، کابل باید با استفاده از تجهیزات بالابر، زنجیره‌ای مناسب در انتهای "آزاد" کابل، قبل از اینکه به قطب بن بست برسد، تا حد صحیح افت کند.

مرحله 9: سرانجام، می‌توان کابل را از قلاب‌های موقت J یا تکیه گاه‌های موقت بلند کرد و با استفاده از مجموعه‌های مماس به طور دائمی ثابت کرد.

استقرار کابل فیبر نوری هوایی با استفاده از روش قرقره ثابت

روش قرقره ثابت در مواقعی که کابل بالای کابل جانبی موجود و سایر انسدادها نصب شده باشد، استفاده می‌شود. انواع وسایل نقلیه و تجهیزات قرارگیری در دسترس نیز به استفاده از این روش بستگی دارد. مراحل نصب بصورت زیر است:

مرحله 1: یک سری پشتیبان از کابل موقت، ناودان‌ها یا بلوک‌های مماس را در هر قطب در طول مسیر نصب کنید.

مرحله 2: سپس، یک خط کشش از طریق تکیه گاه‌های کابل وارد شده و با استفاده از یک مفصل گردنده جدا شده و یک کشش کابل به قسمت خارج کابل متصل می‌شود. سپس برای کشیدن کابل از طریق بلوک‌های کابل در موقعیت قرار می‌گیرد.

مرحله 3: اگر کابل با وینچ کشیده شود، طناب کششی یا خط وینچ باید از طریق تکیه گاه‌های کابل هوایی نصب شود. سپس برای کشیدن کابل باید از یک طناب استفاده شود.

مرحله 4: هنگامی که کشش نصب از حداکثر بار نامی کابل (MRCL) بیشتر شود، باید وینچ کششی کالیبره شود تا عملیات متوقف گردد. برای نظارت بر کشش نصب در صورت عدم وجود این نوع وینچ، باید از دینامومتر با زنگ هشدار یا نمایشگر بصری استفاده شود.

مرحله 5: پس از کشیدن کابل در موقعیت نهایی خود، با لوزتیوبی برای دسترسی به ساختمان یا اتصال، کابل باید کشیده شود تا به سطح افتادگی صحیح برسد. سپس باید در هر قطب بن بست در طول مسیر خاتمه یابد.

کابل فیبر نوریفیبر نوری
۰
۰
fiberopticbank
fiberopticbank
وبسایت تخصصی کابل فیبر نوری و شبکه (هر چی درباره شبکه می‌خوای بدونی، بیا اینجا)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید