یک حقیقت شگفتانگیز این است که مردم دوست دارند کارشان را خوب انجام دهند. پول زیاد باعث نمیشود که آنها کارشان را خوب انجام دهند. اما محیطکاری که در آن عدالت وجود دارد باعث میشود که آنها سعی کنند کارشان را بهتر انجام دهند.
هویج یا چماق، یا به قول آلمانیها ، نان شکری یا شلاق. این شیوه سنتی است که در محیط کار ، برای ایجاد انگیزه یا بازدارندگی انجام میگیرد. آویزان کردن یک چیز خوشمزه در پیش روی ما و اینکه ما به دنبال آن راه برویم. و اگر ما آهسته راه برویم میدانیم تنبیه فیزیکی منتظرمان خواهد بود. شاید وقتی با حیوانات باربر مجبور به کار باشید این رویکرد عاقلانه باشد. اما این نگاهی بسیار سطح پایین است اگر بخواهید با این سیاست با انسان رفتار کنید. به یک بیراهه خواهید رفت. انسان ، انسان است اگر علیرغم طرحهای تشویقی از پس کار برنیاید، نباید بر او آشفته شد.اگر شما به کسی هدفی بدهید که تلاش کند و آن هدف را نشانهگیری کند، اثر فاجعهباری مثل بانک فارگو ولز بهوجود خواهد آمد. بنابراین صرفا ایجاد انگیزه مالی باعث موفقیت کسب و کار نخواهد شد. باید به رفتاری فکرکنید که میخواهید ترویج کنید. به لحاظ انگیزشی چیزی که شما میدهید همان چیزی است که شما خواهید گرفت.
همه ما این را میدانیم ،هنوز کارفرماهای زیادی هستند که دسته پولی را در جلوی صورت ما به عنوان هویج آویزان میکنند و فکر میکنند که باعث ایجاد کارایی بهتری در ما خواهد شد. این طرز تفکری است که به اصطلاح ، پرداخت مربوط به عملکرد نامیده میشود. چیزی که به معنای واقعی یک تکنیک کاملا شکستخورده و مرگآور در مدیریت است. نیروی توهمزایی است که اگر یک روز نباشد باعث بیاعتنایی در کار میگردد. پرداخت پول بیشتر و حقوق نجومی به مدیران ارشد برای ایجاد انگیزه و کارایی، اشتباه مسلم است و این نگرش موفق نبوده است. یک مطالعه ۱۰ ساله توسط پرفسورSteven Young از دانشگاه مدیریت لانستر نشان میدهد که یک رابطه بین حقوقهایی که همیشه برای مقامات ارشد اضافه میشود و کارایی متوسط و ناموفق سازمانشان وجود دارد. مدیران ارشد اجرایی شاید احساس کنند با دریافت حقوق بیشتر نسبت به رقبا، انگیزه بیشتری برای نمایش مدیریت بهتر یا انجام کار بهتر خواهند داشت. اما این موضوع به تنهایی باعث ایجاد انگیزه نخواهد شد . پرداخت زیاد برای حفظ کردن و متقاعد کردن افراد برای ماندن باعث بالا رفتن انگیزه آنها نخواهد شد. یکبار معایب این موضوع را نگاه کنید. اگر رقیبتان به مدیر اجرایی که شما با پول به او انگیزه داده اید، پول بیشتری پیشنهاد کند یقینا او خواهد رفت. و این چرخه سالهاست که ادامه دارد.
برنده شدن
بعضیها زندگی درون یک سازمان را مسابقهای برای برندهشدن میدانند. این مفهومی بود که در اوائل ۱۹۸۰ به وسیله دو اقتصاد دان Edward Lazear و sherwin Rosen مطرح و معروف گردید. در این شیوه که پرداخت بیشتر باعث ایجاد انگیزه میشود ، در سازمانهایی که سلسله مراتب وجود دارد و به تبع آن حقوقها متفاوت خواهد بود، شما تلاش خواهید کرد که به سطحی بالاتر برسید که حقوقتان افزایش پیدا کند. ما این پروسه را صعود از نردبان شغلی مینامیم.
اما آیا شما در سازمان خود به افرادی نیاز دارید که تلاششان برای ترقی در کار ، فقط به خاطر پول بیشتر باشد؟ شاید این رویکرد پیچیده در یک بانک سرمایهگذار یا یک تیم فروش ، قابل فهم باشد.اما در کار ، پول به معنای واقعی پاداش نیست. باید کار ، خیلی بیشتر از پول ارزش و احترام داشته باشد. پیشرفت حرفهای معنادار ، یعنی اینکه شما در کارتان بهتر شوید. نه فقط پول بیشتر بگیرید. معنای آن ارائه خدمات بهتر به مردم و مدیریت و رهبری صحیح دیگران است. نباید همه پاداشها مالی باشد. مهمترین نیرویی که ایجاد انگیزه میکند در درون انسان نهفته است، چیزی که مخالف نیروهای بیرونی است. انگیزه چیزی است که در ذات انسان قرار دارد.
منبع : کتاب افسانههای مدیریت / مترجمها : فرزاد عالینسب و مهدی صفوی