سردرگمم
با صدای آهنگ تو گوشم بی هدف توی این دستگاه جادویی و دنیای غریب گم شدم ...
باد خنکی که به صورتم میخوره حالمو خوب میکنه ...
.
امروز فکرام تنهام گذاشتن !
خیلی وقت بود که آرزوم شده بود از فکر و خیال رها بشم ولی تازه فهمیدم که فکرامون باید باشن تا حوصله مون سر نره !
باید باشن تا آسمونم بدون ابر نَمونه ... چون من آسمونی که ابر داره رو بیشتر دوست دارم ...
.
آهنگ همچنان تو گوشمه :
لحظه هام تکراری سپری میشن...
همه ی رنگا خاکستری میشن...
.
حالم بده از اینکه بی هدفم...
خودم دیگه خودمو نمیشناسم ...
آهای ! کی از روزای من ترانه نوشته ؟!؟
