دل

دلش هم مانند چشم نابینایان شد
زنابینایی اش عاشق برف و خاک شد
دلت ز دیدن عاشق اشوب شد
برای دیدنش باید نابود شد
دلم ز روشنی دنیا خاموش شد
ز رفتنت دنیا برایم کابوس شد
زسرمای زمستان عاشق بی تاب شد
ز گرمای تابستان بود که ازاد شد
براي محو شدن باید نابود شد ز خنده ی تو دنیایش ارام شد
ز کرشمه یار دلش فانوس شد
فانوس شب هایش دلش بود که خاموش شد
فاطمه ترابی